Bloggers


Leon Haenen

Liefhebber van beekjes en kleine rivieren

Nico Breevaart

Barbeelspecialist

Jaco Verhagen

Specialist op de commercials

Ton Ruijs

Allround witvisser met focus op commercials en matchvissen Nijkerk

JanWillem Nijkamp

Feedervisser en IJsselspecialist

Bradley van Horssen

Wedstrijdvisser

 

Blog overzicht

Ben geboren en getogen aan de boorden van de Grensmaas. Ik kan het niet anders omschrijven. Ik durf te stellen dat ik vanaf de Waalse grens tot aan Voulwames achter Maastricht elk bultje en putje in dat natuurlijke stukje Maas weet te vinden. In al die jaren is de barbeel toch wel een van de soorten geweest die me het meest heeft bezig gehouden. Jaren ben ik op zoek geweest naar die eerste tachtiger van het water en de dag dat ik mijn eerste ving zal ik nooit meer vergeten. 



Met een nieuw seizoen inmiddels alweer een eindje op weg, kijk ik nog één keertje om naar het afgelopen jaar. Zo eind november worden de opties om ergens nog goed barbeel te kunnen vangen steeds beperkter. De watertemperaturen lopen hard terug en daarnaast krijgen we met regelmaat te maken met hoge waterstanden als gevolg van het herfstweer. Thuis blijven is voor mij echter geen optie en dus zoek ik naar het juiste moment en vooral de juiste locatie. De waterstand en nog belangrijker de stroming lijken op de Franse Maas op dat moment ideaal en dat betekent dus visspullen inpakken voor een uitdagende tweedaagse.



In mijn laatste blog schreef ik over de winterwedstrijden die ik had gevist in de binnenhavens van Huizen en Harderwijk. Hoewel deze wedstrijden eigenlijk het gehele kalenderjaar doorgaan, noem ik de havenvisserij voor mezelf de afsluiting van het seizoen. En maart betekent vervolgens voor mij de start van het nieuwe visjaar. 



Nu de beurzen en ook de meeste open dagen weer achter de rug zijn, kunnen de voorbereidingen op het echte werk beginnen. Eigenlijk heb ik hiervoor de hele winter door al voorbereidingen getroffen. Maar nu alle regels voor de komende competities van Dutch Carp Lakes (DCL) en Witvis Totaal Carp Classics bekend zijn, kunnen de puntjes daadwerkelijk op de i worden gezet en alle materiaal tot de puntjes worden voorbereid. Technieken selecteren, tactieken vastleggen, lijndiktes bepalen, dobbers uitpeilen, aas en voer prepareren, dát zijn de dingen waarop ik me nu met alle energie richt. En geloof me: dat geeft een goed gevoel, want goed gereedschap is half werk.

Zo aan het eind van een druk seizoen waarin er bijna wekelijks wel een wedstrijd op het programma staat, is het altijd weer lekker als er in de winter in nog slechts één treffen per maand om de wintercompetitie op het programma staat. Een periode waarin je wat tijd krijgt om ook eens andere dingen te doen en niet continue met je vissen bezig te zijn.



Nog nagenietend van mijn geslaagde Lot-expeditie met na al die jaren eindelijk een barbeel van boven de magische 70 cm grens, ben ik met Isabel alweer vol bezig met de voorbereiding van een oktobersessie in ‘onze’ vertrouwde Ardennen. Het is herfstvakantie en het we boeken een hotelletje zodat we twee dagen op één van onze favoriete plekken kunnen blijven. Bij vertrek kunnen we warme kleding thuis laten, want de weerberichten geven voor beide dagen rond de 20 graden op. Uniek voor deze tijd van het jaar, alsof het zo had moeten zijn…



Lange tijd leek de winter rustig door te kwakkelen op weg naar mijn geliefde voorjaar en konden we heerlijk onbeperkt vissen, met op diverse plaatsen leuke vangsten. Af en toe wat neerslag neem je vervolgens op de koop toe. Mede door Siberische invloeden, gaan de temperaturen nu -aan het einde van de winter- toch nog even keihard onderuit en worden op veel plaatsen ijsvloertjes gevormd.


Ik begin op een visgids te lijken. Een slecht betaalde, dat dan weer wel. Vandaag mag ik wederom twee gasten meenemen naar de waterkant. Opnieuw de uitdaging aangaan om samen een barbeel te strikken. Voor Jochem is het al de tweede keer dat-ie meegaat, voor zijn vismattie en professionele steun- en toeverlaat Bob is het de allereerste keer dat hij op barbeel gaat vissen. Twee over-enthousiastelingen in mijn auto. Tel daar mijn eigen afwijkingen bij op en je hebt een komisch trio te pakken. Stipt op tijd rijden de twee bij mij de oprit op.


Hoewel het de afgelopen week knap koud was en er her en der op diverse wateren zelfs een laagje ijs verscheen, zal het nieuwe ‘commercial seizoen’ niet lang meer op zich laat wachten. Een lekker vooruitzicht, want in de winter komt mijn visserij nagenoeg compleet stil te liggen en ik heb zin om te vissen. Eerst komen er echter nog de nodige beurzen en open dagen aan en die vormen in zekere zin ook een soort voorbereiding, al is dat op het droge…



Het is begin februari en we zitten nog middenin de diverse wintercompetities die we organiseren onder auspiciën van Witvis Totaal magazine. Tijdens de feestdagen zijn we druk bezig geweest met de aankondigingen en het verwerken van de inschrijvingen voor de reeks aan wedstrijden die we in 2018 gaan organiseren. En wederom waren we blij verrast door het animo voor de commercial wedstrijden van Witvis Totaal.



Zoals ik al in eerdere blogs met jullie heb gedeeld –zie Lotverslaving deel 1 en deel 2- heb ik een grote voorliefde voor de Franse rivier de Lot. Op de één of andere manier heeft die rivier een magnetische werking op mij.  Afgelopen jaar ben ik in het voorjaar al twee keer richting het diepe zuiden van Frankrijk gereden en begin oktober mocht ik daar een derde trip aan toevoegen. Samen met vismaat Edwin had ik een week een prachtig huis gehuurd, met de tuin direct aan de rivier. Mooier kunnen we het niet krijgen!



Het afgelopen jaar kende voor mij op visgebied genoeg positieve zaken, al zaten er ook beslist ook wat mindere resultaten bij. Maar goed: ook dat laatste hoort bij het vissen en dat is maar goed ook. Dan blijft er genoeg uitdaging over voor verbetering. En met die verbeteringen zijn wij dan ook met het hele team alweer volop bezig. Voor ik daarover meer vertel, eerst nog enkele laatste ervaringen uit 2017. Zo hebben we deelgenomen aan de tweede wedstrijd van de Witvis Totaal Winter Carp Classics en tussen Kerst en Nieuwjaar ook aan die heel bijzondere benefietwedstrijd voor Gerard Paans.


De feestdagen zijn alweer geruime tijd achter de rug en een nieuw jaar met veel uitdagingen is op weg. Tijdens die eindejaarsfeestelijkheden blijven bij mij de visspullen tijdelijk werkeloos in de schuur staan. Tussen alle gezelligheid door moest er gewoon gewerkt worden en dus werd de vissen even rust gegund. 



Het gericht vissen op kopvoorn (Leuciscus cephalus) houdt me al bezig sinds ik mijn eerste matchhengel kreeg. Ik was een jaar of 17, toen ik deze ‘kreeg’. In dit geval was er echt sprake van krijgen… alhoewel ik de hengel gevoelsmatig wel verdiend had… Als dank voor een geweldige stageperiode bij de toenmalige hengelsportzaak van den Boorn in Maastricht mocht ik een hengel met werpmolen uitzoeken. We spreken over de jaren 80. Matchengels, swingtips en quivertips waren nog maar net komen overwaaien vanaf de overkant van de Noordzee.