Bloggers


Leon Haenen

Liefhebber van beekjes en kleine rivieren

Nico Breevaart

Barbeelspecialist

Jaco Verhagen

Specialist op de commercials

Ton Ruijs

Allround witvisser met focus op commercials en matchvissen Nijkerk

JanWillem Nijkamp

Feedervisser en IJsselspecialist

Bradley van Horssen

Wedstrijdvisser

 

Blog overzicht

In mijn vorige blog gaf ik aan een fantastisch voorjaar te hebben gehad met leuke vangsten en dat kwam met name door de wedstrijden die we in april visten op de Amstel. Het vervolg in mei en het begin van juni hebben mij dan toch echter weer een heel ander beeld laten zien. Misschien lag het aan de keuzes die je vooraf maakt bij het invullen van de kalender. Was het een kwestie van het verkeerde water op het verkeerde moment. Niet dat de resultaten allemaal puur slecht waren -zo beroerd ging het nu ook weer niet!- maar de vangsten lieten wel te wensen over…



Naast mijn deelname aan de competitie van de Duch Carp Lakes (DCL), vis ik ook mee in het criterium van de DCC (Dutch Carp Classics), de voormalige WTCC (Witvis Totaal Carp Classics). Dat betreft de oudste commercial competitie van ons land, waaraan rond de 80 fanatieke vissers op individuele basis deelnemen. Voor mij een leuk evenement om mezelf te vergelijken (en te meten!) met andere commercial vissers. Ik kijk dan ook graag uit naar deze wedstrijden. Lekker mijn eigen gang gaan en zien wat er dan gebeurt. Dat is toch een ietwat andere benadering dan het vissen in teamverband, waarvan ik als lid van ons MAP-Nederland Commercialteam overigens ook erg geniet. Twee verschillende werelden in mijn ogen. Dezelfde wateren, maar verschillende aanpakken en de tactiek zelf op individuele basis te bepalen. 



Om nog even terug te komen op onze week vissen op Tunnel Barn Farm in Engeland waarover ik in mijn vorige blog al berichtte: het was dan wel niet het beste weer dat ons werd voorgeschoteld, maar de vangsten aan F1’tjes maakten veel goed. Er was op elke vijver en op elke stek voortdurend wel een aanbeet te krijgen. Veel vissen op vele manieren te vangen dus en als je veel beet krijgt, kun je ook het beste je nieuwe spullen uittesten… 



Sinds ik consultant ben geworden voor de prachtige merken Korum en Sonubaits is mijn wereld een stuk groter geworden. Zo heb ik een heleboel nieuwe en vaak heel interessante mensen uit de sportvisserij mogen ontmoeten. Tijdens een aantal van deze ontmoetingen ben ik ook in contact gekomen met een aantal Duitsers die mij op heel hartelijke wijze hebben uitgenodigd om eens bij hen te komen vissen. Zij zijn Specimenjagers, net als ik. Hetzelfde DNA dus en dan is de klik nooit ver weg. Zo ben ik onlangs beland op een beekje, niet ver over de grens. Een klein uurtje sturen van bij mij thuis. Ik was op slag verliefd. Nadat ik de eerste keer enkel ben gaan verkennen, is het vandaag eindelijk zo ver om er eens echt te vissen. 


Het is nog pas februari en eigenlijk dus nog hartje winter. De drang om te vissen en erop uit te gaan wordt echter als maar groter en daarnaast ben ik na ‘veilige’ sessies met vangstgarantie  in de Ardennen ook wel weer toe aan wat meer avontuurlijks. De radartjes in mijn hoofd draaien op volle toeren en het woord roadtrip gonst al een tijdje door mijn hoofd, maar gezien de tijd van het jaar lijkt dit niet echt een geniaal idee…



Het kan gelukkig nog steeds: veel vis vangen op open water. We mopperen wat af met elkaar, over teruglopende vangsten en meer negatieve zaken… Soms ook echt wel terecht, maar de laatste weken, moet ik zeggen, heb ik me prima vermaakt aan de waterkant…



Het lijkt erop dat het vieze gure winterweer Nederland zo langzaamaan heeft verlaten. Het afgelopen weekend gaf al een voorproefje van de komende zomer, hopelijk met een lekker zonnetje en aangename temperaturen. Wij zijn er met ons MAP-team klaar voor; alle materialen zijn met veel wedstrijden in de planning gereed voor het echte harde werken… 

Wat is lekkerder dan de winter uit te komen en als je bijna aan de voorbereiding voor het nieuwe seizoen wilt gaan beginnen de kans krijgen om aan de waterkant één van de meest toonaangevende sportvisserijbrands van Nederland te mogen gaan vertegenwoordigen? Jawel: ik ga mij inzetten voor SPRO en dan met name voor de witvisproducten van Cresta en daar ben ik ontzettend blij mee. 

Ben geboren en getogen aan de boorden van de Grensmaas. Ik kan het niet anders omschrijven. Ik durf te stellen dat ik vanaf de Waalse grens tot aan Voulwames achter Maastricht elk bultje en putje in dat natuurlijke stukje Maas weet te vinden. In al die jaren is de barbeel toch wel een van de soorten geweest die me het meest heeft bezig gehouden. Jaren ben ik op zoek geweest naar die eerste tachtiger van het water en de dag dat ik mijn eerste ving zal ik nooit meer vergeten. 



Met een nieuw seizoen inmiddels alweer een eindje op weg, kijk ik nog één keertje om naar het afgelopen jaar. Zo eind november worden de opties om ergens nog goed barbeel te kunnen vangen steeds beperkter. De watertemperaturen lopen hard terug en daarnaast krijgen we met regelmaat te maken met hoge waterstanden als gevolg van het herfstweer. Thuis blijven is voor mij echter geen optie en dus zoek ik naar het juiste moment en vooral de juiste locatie. De waterstand en nog belangrijker de stroming lijken op de Franse Maas op dat moment ideaal en dat betekent dus visspullen inpakken voor een uitdagende tweedaagse.



In mijn laatste blog schreef ik over de winterwedstrijden die ik had gevist in de binnenhavens van Huizen en Harderwijk. Hoewel deze wedstrijden eigenlijk het gehele kalenderjaar doorgaan, noem ik de havenvisserij voor mezelf de afsluiting van het seizoen. En maart betekent vervolgens voor mij de start van het nieuwe visjaar. 



Nu de beurzen en ook de meeste open dagen weer achter de rug zijn, kunnen de voorbereidingen op het echte werk beginnen. Eigenlijk heb ik hiervoor de hele winter door al voorbereidingen getroffen. Maar nu alle regels voor de komende competities van Dutch Carp Lakes (DCL) en Witvis Totaal Carp Classics bekend zijn, kunnen de puntjes daadwerkelijk op de i worden gezet en alle materiaal tot de puntjes worden voorbereid. Technieken selecteren, tactieken vastleggen, lijndiktes bepalen, dobbers uitpeilen, aas en voer prepareren, dát zijn de dingen waarop ik me nu met alle energie richt. En geloof me: dat geeft een goed gevoel, want goed gereedschap is half werk.

Zo aan het eind van een druk seizoen waarin er bijna wekelijks wel een wedstrijd op het programma staat, is het altijd weer lekker als er in de winter in nog slechts één treffen per maand om de wintercompetitie op het programma staat. Een periode waarin je wat tijd krijgt om ook eens andere dingen te doen en niet continue met je vissen bezig te zijn.



Nog nagenietend van mijn geslaagde Lot-expeditie met na al die jaren eindelijk een barbeel van boven de magische 70 cm grens, ben ik met Isabel alweer vol bezig met de voorbereiding van een oktobersessie in ‘onze’ vertrouwde Ardennen. Het is herfstvakantie en het we boeken een hotelletje zodat we twee dagen op één van onze favoriete plekken kunnen blijven. Bij vertrek kunnen we warme kleding thuis laten, want de weerberichten geven voor beide dagen rond de 20 graden op. Uniek voor deze tijd van het jaar, alsof het zo had moeten zijn…