Smac attack | Blog Nico Breevaart

14 maart 2016 | Nico Breevaart

Nico Breevaart

Barbeelspecialist

De missie aan de Marne zit nog vers in mijn geheugen als mijn Franse hengelsportmagazine op de mat ploft. Tot mijn grote vreugde tref ik ditmaal een geweldige reportage over barbeelvissen aan de rivier de L’Aisne. Deze rivier heb ik al langer in het vizier en ook heb ik reeds de nodige informatie in mijn reismap opgeslagen. Het betreffende artikel zorgde echter voor het laatste duwtje dat ik nodig had om deze rivier te gaan bevissen.

 

Na een drukke werkweek plan ik opnieuw samen met Isabel een tweedaagse in. Dit betekent in ons geval vrijdags vroeg op pad, zodat we rond de middag ter plaatse zijn. Onze auto transformeren we tot mobiel hotel, zodat we tot laat in de avond kunnen vissen en na een luxe auto-overnachting weer vroeg achter de hengels kunnen zitten. Afhankelijk van de vangsten en weersomstandigheden rijden we die zaterdag rond het middaguur weer richting huis. Het visgedeelte bedraagt dus ongeveer 24 uur.

 

Het is in tegenstelling tot de sessie aan de Marne (zie mijn voorgaande blog) fantastisch weer. Bij aankomst geeft de thermometer in de auto zelfs aan dat het 28 graden is. Dergelijke temperaturen zijn meestal niet ideaal om overdag achter de barbeel aan te gaan, maar dat geeft ons in ieder geval de gelegenheid om van het heerlijke weer te genieten.

 

Smac attack 2

Altijd weer superspannend, zo’n nieuwe en totaal onbekende visstek.

 

Rond half twee liggen de hengels in. We starten wederom met drie hengels en om onze kansen te spreiden, gebruiken we bij elke hengel een ander haakaas. We starten vandaag met maden, Smac (het bekende blikje luncheon meat) en een dubbele 8 mm crabpellet. Ik verwacht de meeste actie in de avond en dan met name de periode net voor donker. Isabel vist met de hengel voorzien van maden en vangt met regelmaat blank- en kleine kopvoorns. Op de hengels met pellets en Smac blijft het echter de hele middag angstig stil. Als je op een nieuwe rivier vist, ben je na een paar beetloze uren geneigd om te gaan twijfelen. Zit ik wel op de juiste stek? Moet ik toch niet verkassen? Had ik toch ook niet wormen mee moeten nemen?

 

Op de één of andere manier kan ik die visloze uren altijd moeiteloos overbruggen, zeker als het lekker weer is. Ik ben een zonaanbidder van het eerste uur en geniet ook van de uren dat ik achter hengels zit zonder dat er vis op de kant komt. Ik maak foto’s van de stek, knoop onderlijnen, blijf constant (hennep) voeren en switch zo nu en dan van pelletsamenstelling.

 

Smac attack 3

Het is heerlijk weer en Isabel heeft er zin in!

 

Rond een uur of zes gooit Isabel de keuken open en kunnen we aan het diner. De bami met saté die we de avond voordien bij de chinees hebben gehaald en in de koelbox hebben meegenomen, smaakt echt voortreffelijk. Schijnbaar was dit ook het moment dat de vis aan tafel gaat, want uit het niets staat mijn hengel te stuiteren. Ik voel al meteen dat het geen barbeel is, maar toch geeft deze vis flink tegengas. Niet veel later glijdt een brasem van een halve meter het net in. De kop is er voor mij eindelijk af! In de volgende twee uur herhaalt dit tafereel zich meerdere malen. De ‘bremes’ zijn blijkbaar toch gek op de pellets. Als er op dit stuk barbeel voorkomt, dan gaan die ongetwijfeld ook vallen voor de charme van dit aassoort en ik besluit ook om de smac in te ruilen en vol te gaan voor de pellets.

 

Smac attack 4

De Fanse ‘bremes’ blijken verzot op onze pellets...

 

Naar mate de avond vordert en elk moment het duister kan invallen, weet ik dat de kans op een  barbeelaanbeet steeds dichterbij komt. De spanning loopt dus op en zo waar gebeurt het ook. In plaats van dat de hengel stuitert à la brasem krijg ik nu echte felle beuken op de hengel. De hengel gaat krom en ik schiet in de drilmodus in afwachting van mijn vriend Barbus barbus. Maar als snel weet ik dat dit geen barbeel is. Een hele mooie kopvoorn komt al snel naar het oppervlak. Prachtige vis en na een reeks brasems ben ik er oprecht blij mee. Na voorn, brasem en nu dus ook kopvoorn is er nog één soort die we nog niet op de mat hebben gehad en dat is nu juist die vis waarvoor we eigenlijk zijn gekomen…

 

Smac attack 5

Een dikke kopvoorn en ik ben er oprecht blij mee!

 

We hebben gelukkig nog even en het is rond tien uur ’s avonds nog altijd rond de 18 graden en dus heerlijk uit te houden. De zonsondergang is echt prachtig; de vleermuizen komen uit hun schuilplaatsen en scheren over ons heen. Ik wil nog vissen tot ongeveer middernacht in de hoop dat de barbeel zich in die tijd nog laat zien. Dit gebeurt helaas niet, maar wél hebben we vandaag een mooie reeks brasems en kopvoorn kunnen noteren.

 

Smac attack 6

Genieten van rust, stilte en… de spanning of die aanbeet nu al dan niet komt!

 

De andere ochtend wil ik al heel vroeg starten en ik ga het vissen over een iets andere boeg gooien. Ik heb de eerste dag met grondvoer gevist en bijgevoerd met hennep. Dit recept is blijkbaar geknipt voor de brasems van deze rivier en houdt de barbeel wellicht weg. Dag twee wil ik derhalve starten met alleen hennep, Smac en pellets op het menu. Die volgende morgen zitten we rond half zeven aan de koffie en snijd ik de inhoud van een blikje Smac in kleine blokjes om dit ‘gehakt’ vervolgens te vermengen met hennep. Het mengsel wordt vervolgens per katapult naar de stek gedeponeerd. Blikje Smac nummer twee is voor het haakaas en om de korf te vullen. Ik druk de korf in de vleesmassa zodat de korf voor 100% gevuld wordt met Smac en op de stek voor een heerlijk geurspoor gaat zorgen.

 

Rond 7 uur liggen er weer drie hengels in, waarvan twee met Smac en eentje met pellets. Met kop koffie nummer twee in onze hand kijken we van achter de hengels stilzwijgend naar een natuur die rustig aan ontwaakt. Wat een ongelooflijke rust heerst hier. Af en toe wat geschetter van vogels of het gezoem van een hommel, thats it! Bruut worden we uit deze trance ontwaakt door een gierende Baitrunner. Ik heb de hengel nog niet in de hand en ik weet al dat het goed zit. Wat een kracht aan de andere kant van de lijn, niet normaal meer. Dit moet wel barbeel zijn en anders karper, roep ik Isabel toe. Zij staat al paraat met het schepnet als de vis zich voor het eerst laat zien. Een dikke barbeel heeft een ware ‘attack’ uitgevoerd op mijn hengel en is niet van plan het blokje Smac zo maar op te geven. Na een bloedstollende dril kan Isabel het net onder de barbeel krijgen en klinkt er een vreugdekreet aan de L’Aisne. We hebben er lang op moeten wachten, maar uiteindelijk toch loon naar werken gekregen. Geweldig dat de nieuwe aanpak heeft gewerkt!

 

Smac attack 7

Smac was uiteindelijk toch de sleutel tot succes…

 

We besluiten om nog een uurtje door te vissen en dan alles in te pakken. Ik wil nog een tweetal ander stekken aan deze rivier verkennen en op de terugweg ligt ook nog een rivier die ik even wil aandoen onder het motto van ‘nu we er toch zijn’. De terugreis zijn we opgewekt en praten we na over die barbeelaanbeet, zeg maar gerust aanslag. Ongekend hoe sterk deze vis was. Smac was uiteindelijk toch de sleutel tot succes. Het blijft elke rivier weer zoeken wat deze sleutel is en dit keer hebben we ‘m gelukkig in de eerste sessie al gevonden!


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.