Blog: the Italian job

17 december 2018 | Nico Breevaart

Nico Breevaart

Barbeelspecialist

Jaarlijks reis ik met mijn dochter naar Italië om een bezoek aan Milaan te brengen. Shoppen, lekker eten en een bezoek aan mijn favoriete club AC Milan staan dan op het programma. In oktober jl.  was het weer zover. Deze keer combineer ik de trip met een bezoek aan mijn vriend en vismaat Luca. Met hem ga ik op jacht naar mijn eerste Italiaanse barbeel. Inmiddels heb ik reeds in acht landen deze prachtige vis mogen vangen en Luca garandeert mij dat land nummer negen hier aan toegevoegd gaat worden!

 

De eerste rivier doet een beetje aan de Ourthe denken...

 

Het plan is om in drie dagen ook drie verschillende rivieren te bevissen. Op vrijdag neem ik na twee dagen Milaan afscheid van mijn dochter die terug naar Nederland vliegt. Zelf stap ik op de trein richting het Gardameer, alwaar Luca mij op zal wachten. Begin van de middag ben ik op het plaats delict aangekomen en starten we ook meteen met vissen. Luca is consultant van het Italiaanse Korum team en hij stelt zijn materiaal aan mij ter beschikking, hoe bedoel je een luxe!

 

 

Het gaat al meteen geweldig goed...

 

De eerste rivier doet mij meteen denken aan de rivier de Ourthe in de Ardennen. De rivier is helder en hooguit 1 meter diep. Met de lage waterstand is het nu zoeken waar de barbeel zich bevindt. Om selectief op barbeel te kunnen vissen worden pellets als haakaas gebruikt.

We voeren hennep en voerpellets van 2 en 4 mm. We spreiden onze kansen en vissen beide met twee hengels op totaal verschillende stekken. Ik bevis het diepere gedeelte en Luca probeert het net na de stroomversnelling.

Na een half uur krijg ik de eerste aanbeet en na een spannende dril kunnen we de eerste targetvis noteren. Wat fijn om meteen als zo te starten. Het is geen grote vis qua formaat maar ik ben er oprecht heel blij mee!

 

We blijven actief vissen en zorgt ervoor dat we steeds meer aanbeten krijgen en diverse vooral kleine barbelen tot 40 centimeter kunnen noteren. Luca is ervan overtuigd de grote exemplaren te vangen moeten zijn en dus verplaatsen we ons 200 meter stroomafwaarts - wat verder van de stroomversnelling af. Het duurt wederom niet lang voor de hengel kromtrekt en we ook daadwerkelijk een vis met veel meer power haken. Niet veel later glijdt een aanzienlijk grotere barbeel het net in. Prachtige vis met een voor mij aparte goudgele gloed.

 

 

De mini-kaasboilie doet wonderen...

 

Luca is een goede gastheer en is pas tevreden als ik ook een mooi exemplaar heb weten te vangen. Nog geen uur later is het gelukkig ook mijn beurt. Deze keer niet aan een pellet maar aan een mini-kaasboilie. De tovertruc van aaswissel heeft gewerkt en voor Italiaanse begrippen vang ik een geweldig mooie vis van net over de 60 centimeter. De tweede hengel giert het ook uit en zo hebben we binnen afzienbare tijd allebei een goudgele turbo op de mat. Waar ik vooraf al blij was geweest met één barbeel, rijden we nu huiswaarts met in totaal 22 barbelen!

 

De volgende ochtend vertrekken we voor dag en dauw naar een compleet andere rivier, de Po. Luca heeft een boot ter beschikking en daar maken we dan ook dankbaar gebruik van. Deze rivier doet mij het meeste denken aan de Waal, groot, wijds, diep en rauw. Persoonlijk houd ik meer van kleinere rivieren met wat meer sfeer. Maar voor de grote vissen en aantallen moeten we volgens Luca hier zijn en het feit dat we vanuit een boot op barbeel vissen geeft voor mij wél die extra dimensie.

 

 

De Po is een ander verhaal, en nog wel vanaf de boot...

 

 

We beginnen met wat kleinere vissen...

 

Hij heeft niets gelogen want de hengels liggen nog geen 5 minuten in of de Delkim schreeuwt het uit. De vis maakt vol gebruik van de stroming en ik verwacht dan ook een behoorlijke vis. Niets is minder waar, mijn eerste vis uit de Po is wel een barbeel maar nog lang niet volgroeid. Deze vis blijkt een opmaat naar een fantastisch visdag met enorm veel aanbeten. We vissen gezamenlijk met twee hengels maar staan meerdere keren tegelijk te drillen. Wat een aantallen barbeel moet hier wel niet zitten. Rond de middag staat de teller al ruim over de twintig stuks. De grote vissen zijn nog niet echt los, want tot nu hebben pas één vis van boven de 60 centimeter.

 

 

Maar ook hier wil het goed lukken...

 

 

De gouden glans ontbreekt, maar op het eind komen ook de grotere vissen in de boot...

 

Deze dag lukt bijna alles want in het tweede deel van de visdag vangen we wel minder vis, maar nu worden we pas echt aan het werk gezet door de grotere jongens. Uiteindelijk vangen we meer dan 35 barbelen, diverse kleine meervallen en mooie brasems. De grootste vis van de dag tikt net de 70 centimeter aan, fantastisch!

Moe maar voldaan varen we weer terug en doen we ons tegoed aan de heerlijke Italiaanse keuken.

 

 

Meervalletje als tussendoortje...

 

 

En zelfs nog een dubbel op de Po...

 

De laatste visdag rijden we naar een rivier in een prachtig decor. Zelfs zonder hengels is het al geweldig om hier te bivakkeren. Deze rivier doet mij een klein beetje denken aan sommige stekken van de Franse Maas. Waar we de afgelopen twee dagen de enige vissers waren, worden we hier vergezeld door tientallen andere vissen. Bijna alle vissers gebruiken hier de bolognese hengel, terwijl wij met de feeders aan de gang gaan. Luca geeft aan dat het vangen hier een stuk lastiger zal worden en dat we ook karper kunnen verwachten. Eindelijk zien we de zon ook weer eens en is het goed toeven in het Italiaanse land. We vissen met drie hengels voorzien van maden, pellets of een boilie.

 

 

De derde en laatste visdag, wat een prachtige rivier is dit...

 

We zijn de afgelopen dagen een beetje verwend en moet nu bijna twee uur wachten op de eerste aanbeet. De vis laat me alle hoeken van de rivier zien en lost uiteindelijk door lijnbreuk. Niet veel later krijg ik een herkansing en lukt het wel om deze vis in het net te krijgen. In tegenstelling tot de Po ook hier weer prachtig gekleurde barbelen. Zo is mijn missie met nog een paar uur te gaan meer dan geslaagd door op alle drie de rivieren barbeel te vangen. Pas begin van de middag krijgen we weer actie en lukt het ook om de twee de barbeel in het net te krijgen. Alsof het zo moet zijn vang ik de mooiste van de trip een half uur voordat we moeten stoppen. Deze turbo blijft keer op keer de diepte op zoeken, maar uiteindelijk geeft hij zich over en vang ik de grootste barbeel van deze trip, job done! Na een korte fotosessie moeten we nog haasten omdat ik mijn vlucht moet halen.

 

 

Puur goud in handen...

 

Aan het eind van de middag zit ik met een brede glimlach in het vliegtuig richting huis. Wat een geweldige en intense trip was dit. Dankzij Luca’s gastvrijheid en kennis van de rivieren heb ik weer iets moois om op terug te kijken en heb ik voordat ik geland ben in mijn hoofd al de volgende trip naar Zuid-Europa gepland!

 

 

 

Luca, bedankt voor de gedenkwaardige trip!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.