Eerbetoon aan René Wielenga

18 oktober 2018 | Peter Dohmen

Vandaag kreeg ik de bevestiging dat op 1 september jl. op 89-jarige leeftijd René Wielenga is overleden. Het gerucht had mij eerder al bereikt, maar dat kreeg ik niet bevestigd, tot vandaag het clubblad van HSV Hilversum in mijn brievenbus gleed, het laatste periodiek waaraan René zijn scherpe pen leende. Aangezien deze Mokumer niet alleen een ‘bijzonder mensch’ was, maar ook heel veel voor de georganiseerde sportvisserij heeft betekend, sta ik graag toch even stil bij zijn overlijden.

 

 

René Wielenga was een vakbondsman pur sang en in zijn vrije tijd vele jaren betrokken bij de Hengelsport Vereniging Amsterdam. Namens die grootste vereniging van het land (met eind jaren ’70 meer dan 20.000 leden!) had René zitting in de federatie en later in het hoofdbestuur van de NVVS, waar hij later ook in vaste dienst trad als Hoofd Voorlichting.

Hét Visblad

Begin jaren ’80 stond René Wielenga als vice-voorzitter van de NVVS (de voorloper van wat nu Sportvisserij Nederland is) aan de wieg van Hét Visblad. Dat was de nieuwe vorm én naam van het bondsorgaan van de NVVS, dat vele decennia verscheen als ‘De Nederlandse Hengelsport’. Als ik me niet vergis, was het ook René Wielenga die kwam met die nieuwe naam. 

 

Hét Visblad werd gedrukt bij de toen toonaangevende drukkerij Boekhoven Bosch in Utrecht, waar Nico de Boer indertijd werkzaam was als verkoopleider en als ‘neven-activiteit’ het fraaie magazine Sportvissers Journaal uitgaf. 

 

De contacten tussen Nico de Boer en René Wielenga leidden er midden jaren ’80 toe dat Hét Visblad niet alleen werd verspreid onder de leden van hengelsportverenigingen, maar ook als apart katern werd opgenomen in Sportvissers Journaal, dat werd omgedoopt in Hét Visblad Extra.

 

02

Hét Visblad zoals het er bijna 30 jaar geleden (!) uitzag.

 

Vervolgens werden de bladen Beet (waarvan ik toen hoofdredacteur was) en Hét  Visblad Extra in 1989 samen gevoegd tot Sportvissersmagazine. De constructie van het bondsorgaan als binnenkatern van een glossy, commercieel magazine, bleef daarbij bestaan.

 

Ik werd na de fusie ook verantwoordelijk voor de redactie en productie van het bondsorgaan en kreeg in die hoedanigheid dagelijks te maken met René Wielenga, die inmiddels als Hoofd Voorlichting van de NVVS verantwoordelijk was voor het nieuws vanuit die organisatie. Nadat de exploitatie van Hét Visblad en Zeehengelsport door de NVVS uiteindelijk werd overgedragen aan onze uitgeverij, vormde René enkele jaren samen met mijn collega Hans te Kloeze de uitgeefdirectie.

 

Scherpe pen!

René Wielenga had een scherpe pen en zijn achtergrond als vakbondsman maakte dat hij een conflict bepaald niet schuwde. Wie ook maar enige bedreiging vormde voor de sportvisserij, kreeg in zijn vaste column Penvisser te maken met zijn toorn. Daarbij was René als geen ander in staat om complexe zaken als politiek en visstandsbeheer op een toegankelijke wijze uit te leggen aan de ‘gewone hengelaar’. René sprak de taal van zijn mede-hengelaars en wist wat er leefde. In die jaren speelde hij dan ook zowel vóór als achter de schermen een uitermate belangrijke rol. Daarvoor zijn we hem grote erkentenis verschuldigd.

 

Samenwerking

Toen René en ik in april 1989 intensief gingen samenwerken, was er in het begin van beide zijden enige terughoudendheid. Zelf had ik immers een achtergrond bij de toenmalige Organisatie ter Verbetering van de Binnenvisserij (OVB) en in die tijd was de verhouding tussen OVB en NVVS wat moeizaam. Zeker na het verschijnen van het door René geschreven beleidsplan ‘Stek Tachtig’, waarin o.a. werd voorgesteld om de taakverdeling tussen de twee organisaties drastisch te wijzigen… 

 

Dat eerste wantrouwen verdween echter als sneeuw voor de zon, toen we eenmaal leerden wat we aan elkaar hadden. De samenwerking binnen de productie van Hét Visblad verliep vervolgens een kleine 10 jaar optimaal en René keek steevast uit naar de redactievergaderingen die wij samen met toenmalig Chefredacteur Kees Ketting hadden bij mij thuis in Loosdrecht. 

 

03

René Wielenga (links) draaide zijn hand niet om voor ‘eerstelijns’ voorlichting…
Beide foto’s met dank aan Anton van Daal

 

Genoeg

Na zijn pensionering eind jaren ’90 zijn we elkaar wat uit het oog verloren, al kwam René tot voor enkele jaren terug samen met zijn vismaten Wim de Mol en Herman van Rijn steevast langs wippen op de stand van onze uitgeverij op de diverse hengelsportbeurzen. 

 

En nu is na eerder Kees Ketting ook René Wielenga niet meer.
Beide voortrekkers van de Nederlandse hengelsportwereld nemen voor mij een bijzonder plaatsje in en ik denk met warme gevoelens terug aan onze samenwerking.

 

Tot slot citeer ik graag even uit de ‘afscheidsbrief’, die René medio augustus jl. richtte aan het bestuur van HSV Hilversum:

 

“Om een lang verhaal kort te houden: het gaat niet meer en daarom houd ik er mee op. Dit jaar was ik lang ziek en in het ziekenhuis en dat heeft mij veel moeite gekost. Het kost me ook moeite om met mijn geschrijf te stoppen…


Jarenlang heb ik tekst en foto’s geleverd, met plezier, maar het werk is af.
Ik haalde de 89 ermee!”

 

Onze gedachten gaan uit naar de nabestaanden van René.
Opnieuw is een Amsterdammer doodgegaan!

 


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.