Over kleinere haakjes en een ongewenste gast… | Blog JanWillem Nijkamp

18 juni 2018 | JanWillem Nijkamp

JanWillem Nijkamp

Feedervisser en IJsselspecialist

In mijn vorige blog gaf ik aan een fantastisch voorjaar te hebben gehad met leuke vangsten en dat kwam met name door de wedstrijden die we in april visten op de Amstel. Het vervolg in mei en het begin van juni hebben mij dan toch echter weer een heel ander beeld laten zien. Misschien lag het aan de keuzes die je vooraf maakt bij het invullen van de kalender. Was het een kwestie van het verkeerde water op het verkeerde moment. Niet dat de resultaten allemaal puur slecht waren -zo beroerd ging het nu ook weer niet!- maar de vangsten lieten wel te wensen over…

Samen met koppelmaat Bennie van de Beek een mooie winst aan de IJssel bij Wapenveld.

 

Zo viste ik begin mei een individuele wedstrijd aan de IJssel bij Veessen. Ik kwam te zitten in de sector bij de plaatselijke camping; dit is het gedeelte van de rivier waar later dit jaar de Barbeeldag weer wordt georganiseerd. Waar je normaal gesproken al snel na aanvang van de wedstrijd de eerste kleine vissen zou moeten vangen, bleef het dit keer bij een enkel tikje op de feedertip. Deze voorzichtige aanbeten waren niet te verzilveren. Later bleek dat alleen met een kleine haak met daarop twee-drie casters de vissen tot een aanbeet te verleiden waren. Die kleine tikjes bleken uiteindelijk toch afkomstig van kolbleien van gemiddeld zo’n twee-drie ons per stuk. Uiteindelijk lagen er 26 vissen in mijn  leefnet, samen goed voor een gewicht van 7,5 kilo. Mijn vak werd gewonnen met 9 kilo aan de andere kant van mijn sector dankzij een aantal dikke platten. Zo stemde de eerste wedstrijd van 2018 op de IJssel mij gematigd tevreden.

 

over kleinere haakjes 02

Ik moest er onverwacht stevig aan trekken…

 

De week nadien had ik afgesproken om met Bennie van de Beek een koppelwedstrijd te vissen bij Wapenveld. Wederom aan de IJssel dus, maar nog een stukje verder stroomafwaarts en op een gedeelte waar ik persoonlijk nog nooit was geweest. Bennie is één van de betere vissers op de rivier en normaal gesproken één van de tegenstanders waar ik het regelmatig sportief mee aan de stok heb, zoals dat heet. 

 

De dag begon goed, want Bennie toverde de eindstek van de sector op de strekdam uit de hoge hoed en dus vertrokken we vol hoge verwachtingen richting viswater. Ik koos ervoor om zo kort mogelijk te vissen, zodat Bennie alle ruimte werd geboden om wat verder uit de kant een eigen voerspoor op te bouwen. De visafstanden werden uiteindelijk 22 en 35 meter. We startten vol goede moed, maar na drie kwartier vissen hadden we op beide afstanden nog geen teken van leven gezien. Heel vreemd!

 

over kleinere haakjes 03

Op alles voorbereid!

 

Pas na een uur meldden de eerste vissen zich. Het waren dit keer stuk voor stuk vissen van een goed formaat, maar de aanbeten bleven uiterst spaarzaam. Uiteindelijk vingen we met z’n tweeën slechts 15 vissen, goed voor een gewicht van dik 12 kilo. De vangst bestond uit vier brasems, drie windes, een barbeel en een paar voorns en kolbleien. Het bleek genoeg voor de winst in de wedstrijd. Ik had de meeste vissen niet geheel toevallig wederom op een klein haakje met casters.

 

In aanloop naar de volgende wedstrijd aan de IJssel moesten er dus extra onderlijnen worden geknoopt, met kleine haken op dunnere diameters lijn. Die kleine haakjes op 15/00 gebruik ik normaal gesproken slecht zelden. Haak no. 14 op 17/00 is mijn vaste favoriet. Zonder al te veel reclame te willen maken, moet ik echter zeggen dat ik bij het maken van al die nieuwe haaklijntjes tot de conclusie kwam dat het nieuwe Revalution opbergsysteem van Preston ideaal is om grote aantallen onderlijntjes compact en overzichtelijk op te bergen. 

 

over kleinere haakjes 04

Ideaal om grote aantallen onderlijntjes compact en overzichtelijk op te bergen. 

 

De vangsten op de rivier zijn op het moment (tweede week juni) nog niet zoals we die graag zouden zien. Het afgelopen najaar was het geweldig en misschien ben ik, en anderen met mij, iets te veel verwend geraakt en willen we iets wat niet waar gemaakt kan worden door de natuur: het hele jaar veel vis vangen. 

 

Er is echter één vissoort die steeds vaker aan de bel trekt… Of ik daar als wedstrijdvisser nu zo blij mee moet zijn, weet ik niet, maar er worden steeds vaker meervallen gevangen. Tijdens een wedstrijd afgelopen maand was er een koppel dat er drie had gevangen en ééntje gehaakt die niet in toom te houden was. De kleinste was rond de 35 cm lang, de grootste circa 80 cm. De meerval is beschermd, mag dus niet in het leefnet bewaard worden en telt dus ook niet mee in de wedstrijd. Als je dan zo lang aan het drillen bent, is dat weliswaar super spannend, maar óók zonde van je vistijd!

Deze rovers zijn aan een flinke opmars bezig, dat is wel duidelijk.

 

Het voorlopig dieptepunt van het wedstrijdseizoen was twee weken terug. We hadden ons opgegeven voor een acht-uurs koppelwedstrijd aan het B-kanaal bij Spaarnwoude, in de buurt van Haarlem. Een water waar je op goede dagen veel en grote brasem kunt vangen. Dat betekent voor mij echter al om half 5 in de ochtend weg rijden vanuit de Achterhoek om op tijd bij de loting te kunnen zijn. Uit de koker kwam een steknummer waarbij ik op voorhand al mijn bedenkingen had. En dat bleek geheel terecht, want na zes uur vissen had ik nog geen enkele keer beet gehad, terwijl mijn vismaat één brasem had weten te vangen…

 

Om er verder maar kort over te zijn: we waren het helemaal zat en hebben voortijdig ingepakt. Leuk of niet, ook dit soort teleurstellingen horen bij het wedstrijdvissen. Je denkt alles goed voorbereid te hebben en toch loopt het uit op een fiasco. Misschien vormen ze ook wel een beetje de charme van het vissen, die onzekere factoren waarop je geen invloed hebt. Snel vergeten dus en weer door!

 

over kleinere haakjes 05

Intensief trainen en verkennen is het devies!

 

In het weekend van 23 en 24 juni staat de tweede ronde van de Teamcompetitie Feeder op het programma aan het Van Harinxnakanaal. Het inmiddels achter ons liggende weekend hebben we gebruikt om te trainen. Dat Van Harinxnakanaal is onbekend water voor mij en veel andere deelnemers en dus is intensief trainen en verkennen het devies. Op moment van verschijnen van dit blog hebben we de eerste kennismaking met het Friese kanaal achter de rug en hopelijk een passende strategie uitgedokterd.

 

Na de eerste twee wedstrijden staan we met het team op een voorlopige tweede plaats in de tussenstand, met dus reëel uitzicht op meer, maar de concurrentie kort achter ons is nog lang niet verslagen! Het lijkt waarschijnlijk dat de uiteindelijke beslissing pas tijdens het laatste weekend van de competitie in oktober as. gaat vallen aan het Lateraalkanaal bij Horn in Limburg. Het wordt spannend en ik heb er zin in!  


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.