Een valse start, maar nog niets verloren… | blog Jaco Verhagen

04 juni 2018 | Jaco Verhagen

Jaco Verhagen

Specialist op de commercials

Om nog even terug te komen op onze week vissen op Tunnel Barn Farm in Engeland waarover ik in mijn vorige blog al berichtte: het was dan wel niet het beste weer dat ons werd voorgeschoteld, maar de vangsten aan F1’tjes maakten veel goed. Er was op elke vijver en op elke stek voortdurend wel een aanbeet te krijgen. Veel vissen op vele manieren te vangen dus en als je veel beet krijgt, kun je ook het beste je nieuwe spullen uittesten… 

 
Zo heb ik daar de nieuwe Gamakatsu LS-7010B G-hard Neo  uitvoerig kunnen testen. Ik gebruikte de kleinere maten no. 18 en 20 voor de visserij met maden op de F1`s en wilde ik met een expander vissen, dan gebruikte ik een maatje no. 16. Deze laatste, wat grotere maar nog steeds zeer dunne haak is uitermate geschikt om een expanders op te zetten. De zeer scherpe haakpunt gaat er zeer soepel door heen en zo scheurt de expander niet open. Vervolgens was het gewoon op drie deeltjes starten met vissen, een klein pole cupje op je top met een paar geweekte micro’s en een expander op de haak en het ging los… 
 
Je zocht het onderste gedeelte van het talud op en trok je dobber vervolgens een beetje het talud op dat naar je toe ligt. Je kunt dit mooi volgen doordat je zeer scherp uitgelode dobber op het onderste dieper gedeelte haast gelijk met de waterspiegel staat, zo scherp is hij immers uit gelood, en wanneer je hem het talud optrekt zal het puntje van je dobber iets verder boven water komen te staan. Die handeling zal meestal meteen al worden gevolgd door een aanbeet van zo’n snelle F1. 
 
Maar dan nog was het zaak om op de kleinste aanbeten te reageren, want die waren echt zeer minimaal en soms werd je dobber slechts een paar millimeter onder water getrokken. Dan dacht je eerst dat je dobber zakte door het gewicht van je aas, maar wanneer je liftte,  kwam er al snel wat elastiek uit de top en dat verraadde dat het wel degelijk een aanbeet was. Door zo te vissen wisten we genoeg vissen te vangen en wanneer de beten na verloop van tijd wegvielen, was het zaak om een stukje verder weer opnieuw uit te peilen en dan begon het spel weer gewoon van voren af aan. 
 
een valse start 02
Op de F1’tjes van Tunnel Barn Farm kun je al je tactieken en technieken uitproberen. Heerlijk!
 
Had je echter het geluk dat je ze voor je op een deeltje of vier in het wat diepere stuk bovenin aan het azen kreeg, dan waren pas de écht grote aantallen te vangen. Hier met de hand je stek te onderhouden via het steeds bijvoeren met wat 4,5 mm pellets en daar dan op een diepte van 30 - 40 cm overheen te vissen, werkte het beste. Hierbij veranderde de voorzichtige aanbeten van de F1`s ineens in snelle beten, waarbij aanslaan niet nodig was. Je elastiek werd voortdurend resoluut uit je top getrokken. Door nu onder het drillen en landen van de vis je stek te blijven onderhouden door het bijwerpen van pellets kon je de beet er mooi inhouden. Voor deze specifieke visserij gebruikte ik de Gamakatsu Power Carp in een maatje no. 18. Deze kleine, licht gebogen haak is perfect voor het vissen op F1`s in combinatie met een hair en een baitbandje.
 
Hoe anders is het dan terug in Nederland, waar de serie wedstrijden om de DCC van start ging. Wij moesten met onze poule de eerste wedstrijd vissen op vijver 6/7 van ‘t Mun. Hier geen F1’tjes, maar er zwemmen op deze vijver zeer grote karpers rond, die op sommige plekken knap moeilijk  aan de schubben te komen zijn. Na de loting kwam ik op het oude gedeelte te zitten en ik had besloten om daar op 13 meter twee stekken te maken. De ene zou ik met maden gaan bevissen en de andere met harde pellets. Ook op vier deeltjes had ik twee stekken gemaakt, waarvan ik de ene met paste zou bevissen en de ander met expanders. Verder trof ik gelukkig ook nog een mooie margin stek, waar ik grondvoer en dode maden zou gaan brengen. 
 
 
een valse start 03
Mijn set up aan ’t Mun. Het was in ieder geval prachtig weer…
 
Hoe het daar afliep? Nou het was in ieder geval prachtig weer met een graad of 25 en bijna windstil… En niet alleen de wind was stil, ook op al mijn plekken was het stil. Wat ik ook probeerde, ik kreeg in eerste instantie nergens ook maar een aanbeet. Gelukkig kon ik uiteindelijk op 13  meter op de madenlijn een karper vangen, maar voor de rest bleef het bij twee vals gehaakte vissen, die ik  na een korte dril kwijt raakte. Daarmee viel de eerste wedstrijd van de DCC,  waar ik na de plaatsing voor de finale van vorig jaar het dit jaar zeker wederom heel goed wilde doen, meteen al in duigen. Zes punten waren mijn deel en dat is zondermeer een valse start. Gelukkig volgen er nog vier wedstrijden en mag je voor het eindklassement het slechtste resultaat aftrekken. Die afvaller is voor mij dus nu al bekend.
 
een valse start 04
 
De week nadien stond er opnieuw een wedstrijd al heel lang rood omcirkeld op mijn agenda stond. De Cresta Fish O`Mania qualifier op het Snake Lake van De Berenkuil, waarvoor ik was ingeloot. Aangezien ik de afgelopen winter slechts één keer in de gelegenheid was geweest om dit nieuwe, zeer bijzondere water te bevissen, waren de omstandigheden voor mij nog nagenoeg nieuw. Gelukkig had ik de vrijdag voordien vrij om alvast wat te gaan oefenen. Die dag verliep lekker, met veel en mooie dikke vissen en ik kreeg al snel door hoe ze hier te vangen zijn…
 
Ook was echter al snel duidelijk dat een goede loting hier wel eens erg belangrijk zou kunnen zijn. Zo zouden de twee binnenbochten waar je op de stekken veel visruimte hebt en bovendien een mooie rietkraag voor de deur, favoriet zijn. Daarnaast zouden volgens zeggen ook de nummers verder naar achteren goed zijn. 
 
een valse start 06
Op het schitterende Snake Lake van De Berenkuil viel voor mij nog veel te ontdekken!
 
Op de wedstrijddag werd iedereen met een hartelijk welkomstwoord ontvangen door Arjan Klop van Cresta. Hierna kon het loten beginnen en alle deelnemers stonden werkelijk te trappelen om hun nummer te pakken. Na verloop van tijd was ook ik eindelijk aan de beurt en ik pakte stek no. 5 uit de hoge hoed. Een nummer op het eerste rechte stuk, waarmee ik dus niet echt blij was. Maar ja,  ruilen is hier geen optie en dus zou het op dat nummer moeten gaan gebeuren!
 
Ik besloot om tegen het talud aan de overkant van de ‘wetering’ te gaan vissen met een harde pellet en daarbij wat micro’s te voeren. Het was nu zaak om te kijken op welke diepte ze op het talud wilden azen. Ook in het midden op het diepe gedeelte werd een voerplek gemaakt, die ik voorzag van grondvoer en dode maden. Kort op twee deeltjes besloot ik wat pellets te gooien gedurende de wedstrijd en mocht de vis hier dan na verloop van tijd komen azen, dan kon ik ze zo lekker kortbij snel binnen vissen. 
 
een valse start 06
Alsof je zit te vissen aan een fraaie boerenwetering…
 
Aan de overkant kreeg ik meteen wel wat beet, maar het formaat van de visjes die ik daar ving, was aan de kleine kant. Ze wogen niet meer dan rond de 100  gram. Desondanks viste ik de eerste anderhalf uur voornamelijk tegen de overkant en wist daar toch wel de hele tijd visjes vandaan te halen. Na anderhalf uur werd het rustiger en besloot ik op de zesmeterlijn het diepe stuk te gaan proberen. Ook hier ving ik meteen al vis en vervolgens ging het even lekker snel, al was ook hier het formaat van de vis ‘voor het mooie’ te klein. Na een uurtje viel het hier ook weer stil en dus ging het, na de stek van een verse cup voer voorzien te hebben, maar weer terug naar de overkant. De visserij bleef echter vrij moeizaam en er kwam slechts zo af en toe maar een visje mijn kant op. En dan is het al snel einde wedstrijd en met goed 5,5 kilo doe je natuurlijk nooit mee. 
 
een valse start 07
Het erepodium van de Cresta Fish O`Mania qualifier, met v.l.n.r. onze charmante rondemiss, Arjan Klop namens initiatiefnemer Cresta, Runner Up Maurice Prijs, winnaar Kristof de Busser en Jan Zekveld (3).
 
De winst en daarmee plaatsing voor de Fish O Mania wedstrijd half juli as. op het commercial complex van het Engelse Hayfield Lakes en daarmee kans op 50.000 Engelse ponden, ging met ruim 42 kilo naar de Belgische visser Kristof de Busser. Runner Up werd mede Witvis Totaal auteur Maurice Prijs, gevolgd door Jan Zekveld. Het was al met al beslist een mooi evenement, dat werkelijk top was geregeld door Cresta. Ik hoop dat ik volgend jaar opnieuw kan meedoen en dan kan gaan voor een revanche!
 
een valse start 08
Daar gaan we weer: wedstrijd 2 van DCC 2018 op Aquavita.
 
De week nadien stond direct alweer de tweede wedstrijd van de DCC op het programma en wij moesten nu naar Aquavita. Na de loting kwam ik op een stek terecht met een eiland binnen bereik. Dat biedt altijd extra mogelijkheden en ik besloot om tegen dat eiland aan te gaan vissen. Verder heb ik nog een stek aangevoerd op het diepere gedeelte en eentje (of eigenlijk twee!) op drie deeltjes onderaan het talud links en rechts van mij. 
 
Na het beginsignaal bleek het even lastig om uit te vinden waar op het talud van het eiland de vis precies wilde azen. Ik had bij het uitpeilen echter op een 80 cm diepte een mooi vlak stukje gevonden en ik besloot om daar dan maar te beginnen. Ik ving hier ook wel een enkele visjes, maar kreeg nu toch ook weer niet het gevoel dat het hier echt lekker liep. Derhalve besloot ik het nog wat dichter tegen het eiland -en dus ondieper- te proberen en dat werkte stukken beter. Ik kon nu met grote regelmaat mijn vissen binnenkrijgen en kwam in een lekker ritme.
 
een valse start 09
Werkelijk perfect voor deze visserij!
 
Ik voerde hier telkens met mijn pole cupje wat geweekte zachte 4,5 mm pellets en viste met een 6 mm in een bandje.  Uiteindelijk wist ik zo 31,7 kilo bij elkaar te vangen en kwam ik slechts 200 gram tekort op de nummer 2. Al met al was ik echter tevreden met mijn derde plaats, want nu is er weer van alles mogelijk. Na de zeperd van de eerste DCC-wedstrijd, is het zelfs niet uitgesloten om aan het einde van deze competitie bij de eerste vier te eindigen. Wie had dát nog gedacht! Ik viste deze wedstrijd overigens wederom met die eerder reeds genoemde Gamakatsu Power Carp haak in een maatje no. 18. Voor dit formaat vissen is deze haak werkelijk perfect en ik heb dan ook geen enkele in de bek gehaakte vis verspeeld.
 
Tot de volgende keer!

Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.