En weer is een jaar voorbij gevlogen... | Blog Jaco Verhagen

22 januari 2018 | Jaco Verhagen

Jaco Verhagen

Specialist op de commercials

Het afgelopen jaar kende voor mij op visgebied genoeg positieve zaken, al zaten er ook beslist ook wat mindere resultaten bij. Maar goed: ook dat laatste hoort bij het vissen en dat is maar goed ook. Dan blijft er genoeg uitdaging over voor verbetering. En met die verbeteringen zijn wij dan ook met het hele team alweer volop bezig. Voor ik daarover meer vertel, eerst nog enkele laatste ervaringen uit 2017. Zo hebben we deelgenomen aan de tweede wedstrijd van de Witvis Totaal Winter Carp Classics en tussen Kerst en Nieuwjaar ook aan die heel bijzondere benefietwedstrijd voor Gerard Paans.

 

Eerst maar eens terug naar die 2de Winter Carp Classic die half december jl. werd gevist. Tegen die tijd hadden we de eerste dagen met echt koud weer achter de rug, met wat nachtvorst en enige sneeuw. Bij aanvang van deze wedstrijd waren de oevers van de Vossekuil zelfs nog met een laagje witte sneeuw bekleed, maar de vooruitzichten waren goed en er stond weinig wind met af en toe een zonnetje. Toch waren de verwachtingen voor deze wedstrijd niet al te hoog gespannen, omdat mede vanwege het koude weer de vangsten de laatste tijd niet al te best waren. Na de gebruikelijke loting bleek dat ik wederom op stek 2 mocht gaan plaats nemen. De voorgaande wedstrijd had ik op dezelfde stek slechts één vis weten te vangen en dus was ik niet echt blij met mijn loting…

 

Met het opzetten van mijn spullen was ik vlug klaar, omdat ik besloten had het nu nog simpeler ging houden en slechts één voerstek te maken op 25 meter, die ik dan ook nog eens passief zou gaan bevissen. Dat deed ik met een mini-methodfeder, voorzien van geweekte 2 mm Neobaits micro’s en op de hair een mooie oranje wafter. De method wilde ik maximaal 20 minuten op die stek laten liggen. Tenzij ik eerder beet zou krijgen, vanzelfsprekend! Na verloop van tijd ben ik wel heel voorzichtig een paar 8 mm pellets over de stek gaan schieten.

 

En weer is een jaar voorbij gevlogen blog Jaco Verhagen 2

Eventjes wennen, in de sneeuw aan de commercial vijver!

 

Het eerste anderhalf uur verliep stroef en leverde nog geen vis op. Ik besloot om op een meter of 15 met een klein cage feedertje en op de haak een paar witte maden een voorn te vangen, om zo toch maar van de nul af te komen. Dit lukte, want al snel sloeg mijn feedertop uit en was de eerste mooie voorn een feit. Maar na deze snelle eerste vis bleef het vreemd genoeg ook op deze plek helemaal stil. Je zou toch zeggen dat als je er eentje vangt er meer voorns zouden moeten zitten. Maar goed: vandaag kennelijk niet!

 

Dan dus maar weer terug naar de verre stek en vrijwel meteen kreeg ik hier nu indicaties van aanwezige vis. Zou er nu hier ook voorn gearriveerd zijn? Nou gelukkig niet, want na een tien minuten knalde mijn top helemaal krom. De eerste vis was gehaakt en zo te voelen was het gelijk een goeie. Dit bleek te kloppen want een mooie dikke schubkarper kwam veilig in het netje. Snel onthaken en het hele zaakje weer snel ingegooid. Na een klein half uurtje wachten was het opnieuw raak en was wederom een mooie schub mijn deel. Na deze vis duurde het slechts vijf minuten en ik kon schub nummer 3 onderbrengen bij zijn soortgenoten in de bewaarnetten.

 

Met nog een uur te gaan stond ik nu op één voorn en drie karpers en deed ik volop mee voor de winst. Ik had echter sterk het gevoel dat ik er nog eentje bij moest vangen om de overwinning in mijn vak helemaal zeker te stellen. En ja, een kwartier later was ik wederom bezig een vis te landen en ook die karper kwam gelukkig veilig binnen. Het was aan mijn kant van de vijver bijzonder taai en de meeste ‘tegenstanders’ hadden slechts één of hooguit twee vissen. Met mijn vier karpers en één voorn zat ik dus ronduit goed. Maar zie: 10 minuten voor tijd vloog mijn top nogmaals krom en landde ik wederom een mooie schub.

 

En weer is een jaar voorbij gevlogen blog Jaco Verhagen 3

Met deze 1 op mijn scorelijst is er voor mij nog alles mogelijk in deze wintercompetitie…

 

Bij de weging bleek ik 12,7 kilo gevangen te hebben en dat was ruim genoeg voor de overwinning in mijn sector. Met deze 1 erbij is er voor mij nog alles mogelijk in deze wintercompetitie en kijk ik dan ook reikhalzend uit naar half januari, wanneer ik de derde winterwedstrijd mag gaan vissen.

 

Zo blijkt eens te meer dat er niet veel van te zeggen valt wat nu in de winter de beste stekken zijn. Een stek die de ene keer niks oplevert, kan zomaar de andere wedstrijd voldoende vis voor de overwinning leveren…

 

Tussen de feestdagen door was er dan ook nog de speciale benefietwedstrijd voor Gerard Paans. Net als ik is Gerard medewerker aan Witvis Totaal en velen van jullie zullen bekend zijn met zijn fraaie fotografie. Helaas is Gerard getroffen door een slopende ziekte en om als mede-vissers toch nog iets voor hem te kunnen betekenen, hadden enkele vissers op het fraaie complex van De Berenkuil een benefietdag georganiseerd, waarvan de opbrengsten geheel naar Gerard gaan.

 

Hoewel ik hem persoonlijk niet zo goed kende – ik ben Gerard slechts een enkele keer aan de waterkant tegengekomen – wilde ik dit initiatief zeker niet voorbij laten gaan. Dit was voor mij meteen ook de eerste kennismaking met de veel besproken nieuwe Snake Lake vijver van de Berenkuil en aangezien wij hier het komende seizoen diverse keren een wedstrijd zullen moeten gaan vissen, kon ik meteen ook van de gelegenheid gebruik maken om deze bijzondere vijver alvast eens grondig te inspecteren en bijvoorbeeld de dieptes mee te nemen voor later in het seizoen.

 

En weer is een jaar voorbij gevlogen blog Jaco Verhagen 4

Het nieuwe Snake Lake op het fraaie complex van De Berenkuil.

 

Het werd die 28ste december een mooie dag; ’s ochtend nog wel wat koud, maar in de loop van de ochtend kwam er zelfs een beetje zon door en was het bijna windstil. Zo kon er mooi secuur gevist worden en dat is voor deze F1 visserij wel een vereiste. Na twee uur uiterst secuur vissen voor de pauze was mijn dobber echter nog nooit onder geweest. Ik zat helemaal op het eind van de vijver op een stek die normaliter door de lokale vissers toch wel als redelijke goed wordt beschouwd. Gelukkig was er even een pauze van een uurtje waarbij er voor heerlijke soep was gezorgd en kon ik meteen ook even aan de andere vissers vragen hoe zij hun vissen hadden gevangen.

 

Dit verschilde haast niks met mijn aanpak en ook aan de dikte van mijn lijn – 10/00 boven en 9/00 onder – kon het niet liggen. Mijn dobbers 4x14 en 4x12 had ik haarfijn uitgelood en dat was dus allemaal haarfijn in orde. Als voer had ik een mooie donkere slob gemaakt en voorzien van enkele geweekte micro’s. Deze donkere slob met enkele levende mini-maden voerde ik telkens wat bij met behulp van een klein cupje. Maar wat ik ook probeerde, geen vis. En doordat het later die middag toch wat meer begon te waaien, werd de aasaanbieding steeds minder nauwkeurig en zat het er niet in dat ik ook nog maar één vis zou gaan vangen. Gelukkig was er daarna nog een mooie tombola waarin ik meer geluk had. Verder wil ik vanzelfsprekend Gerard en zijn familie heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijd en zeker voor de tijd die nog gaat komen.

 

En dan is daar meteen ook het eerste weekend van het nieuwe jaar en dat is er één waarnaar ik al lang heb zitten uitkijken. Er stond namelijk een dag vissen met Willem Stolk gepland en dat is altijd leuk. We hadden een mooie dag voor de boeg, zonder regen en haast geen wind. Het enige nadeel was dat we extreem hoog water hadden vanwege de vele regen de weken voordien. Doordat de rivieren veel water af te voeren hadden, stroomde het water hard en had het bovendien een koffiebruine kleur. Dit had zeker ook gevolgen voor het aasgedrag van de rivierrovers die we wilden gaan belagen, want het zou een taaie dag worden, met slechts enkele aanbeten. Wel schoten verschillende vissen kort na het haken los. Gelukkig kreeg ik na een paar uur vissen zonder goede aanbeten ineens toch een tik op mijn hengel. In het begin gebeurde er niks en dacht ik dat ik vast zat. Maar na enkele tellen begon er toch iets te bewegen aan de andere kant van de lijn en na een dril van een minuut of 10 konden we een mooie snoek landen. Dit was meteen ook de grootste die ik ooit heb gevangen, maar in de haast om deze schitterende rover zo snel mogelijk weer onbeschadigd te kunnen laten zwemmen, zijn we vergeten hem (of haar!) op te meten en hoe groot deze snoek daadwerkelijk was, blijft dus gokken. Ook al bleef het bij deze éne mooie vis, ik was weer dik tevreden over deze visdag. Ik had over deze nieuwe tak van vissen weer genoeg opgestoken en had al besloten dat ik vaker er met een boot op uit zou gaan trekken.

 

En weer is een jaar voorbij gevlogen blog Jaco Verhagen 5

Mijn Persoonlijk Record verbeterd, al zullen we nooit weten hoe lang deze riviersnoek nu precies was…

 

En ja, als je eenmaal ergens mee besmet bent, dan wil je het allemaal zo snel mogelijk. Dat gold dus ook voor mijn wens om over een eigen visbootje te kunnen beschikken. Dat hoeft geen grote te zijn, maar juist een klein, goed hanteerbaar bootje dat past bij de wateren in mijn omgeving. Na kort snuffelwerk kwamen we er eentje tegen met buitenboordmotor, elektro fluistermotor en kanteltrailer. Van (bijna) onderhoudsvrij polyester en niet te groot en dus ideaal voor een paar beginnende roofvisfanaten zoals wij. In één weekend het bootje gevonden, gekocht en opgehaald. Weer een verslaving erbij.

 

En weer is een jaar voorbij gevlogen blog Jaco Verhagen 6

Voldoende uit te zoeken, de komende tijd!

 

Nu op naar de komende winterwedstrijd van de WT Carp Classics en daar omheen het bootje even goed uitproberen. Bootvissen is ook weer allemaal nieuw voor ons en er valt heel wat te ontdekken en uit te vinden. Ik hoef me dus niet te vervelen…

 

Tot de volgende keer!


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.