Winterse perikelen | Blog JanWillem Nijkamp

15 januari 2018 | JanWillem Nijkamp

JanWillem Nijkamp

Feedervisser en IJsselspecialist

De feestdagen zijn alweer geruime tijd achter de rug en een nieuw jaar met veel uitdagingen is op weg. Tijdens die eindejaarsfeestelijkheden blijven bij mij de visspullen tijdelijk werkeloos in de schuur staan. Tussen alle gezelligheid door moest er gewoon gewerkt worden en dus werd de vissen even rust gegund. 

 

De laatste sessie van het afgelopen jaar vond een dag voor Kerst plaats en ontpopte zich tot een mooie afsluiter van 2017. In de rivieren was het water inmiddels flink gestegen. Dat biedt vaak goede vismogelijkheden op aanliggende wateren. Zo mocht ik samen met twee vismaten een mooie visdag beleven op het Amsterdam-Rijnkanaal bij Tiel. Het waterpeil was zodanig hoog dat we helemaal bovenaan de stenen konden blijven zitten. Dat machtige kanaal staat weliswaar niet bekend om zijn enorme vangsten maar ik vind dit toch één van de mooiste (wedstrijd)wateren van ons land. Groot, breed, diep en met een visstand die niet slechts uit brasem bestaat. Zo'n water biedt voldoende mogelijkheden en een kopstek is niet altijd een garantie voor succes. Op ´brasemwater´ is dat vaak wel het geval…

 

Vissend met een lichte feeder op nauwelijks 30 meter afstand en met enkele pinkies, casters en gekiemde hennepkorrels in de korf, ving ik 15 vissen. Twee maden op een haakje no. 14 bleken dodelijk. Kenmerkend voor het kanaal zijn de soms baksteendikke blankvoorns die je er kunt vangen. Vissen van een kilo (!) zijn geen uitzondering. Prachtige sport voor de winterdag. Vissen op voorn in de bekende havens is zeker een leuke bezigheid, maar vissen met de feeder is en blijft voor mij toch het allermooiste.

 

Winterse perikelen

Winterse perikelen 03

Lekker licht op baksteendikke kanaalvoorns.

 

Om in de winter te kunnen blijven feederen, viste ik in november en december een serie wedstrijden mee op de Lek. Tegen alle verwachtingen in liepen de vangsten per wedstrijd hard terug. Ik begon de eerste wedstrijd met een derde plaats en een gewicht van 37 kilo. De weken nadien liep dat terug tot respectievelijk 7 en 8 kilo, goed voor 7 en 3 punten. Desondanks stond ik na drie wedstrijden aan de leiding van het tussenklassement, zij het met een minieme voorsprong op onder andere Peter van der Willik. Peter doet het altijd goed op groot water en is in zijn geheel eigen stijl lastig te kloppen. 

 

De laatste wedstrijd zou bepalend worden. Voor een goed resultaat bood een nummertje vooraan op het parcours de meeste zekerheid. Helaas kwam ik daar zelf niet te zitten. Die wedstrijd heb ik zelfs geen enkele keer beet gehad, evenals het merendeel van de vissers overigens. Peter trof het beter. Hij benutte zijn kopstek optimaal en won met drie vissen(!) zowel de dag als het eindklassement. Zo viel het dubbeltje zijn kant op. Ondanks de 'nul' werd ik toch nog derde overall; een kleine pleister op de wonde, zal ik maar zeggen. 

 

Dit seizoen zijn er wijzigingen doorgevoerd in de opzet van de Topcompetitie Feeder. Het individuele karakter is ingeruild voor een teamwedstrijd. Persoonlijk vind ik dat een goede ontwikkeling. Het vissen in teamverband is leuk en interessant tegelijk, want betekent dat je samen met je vismaten een strategie dient uit te stippelen in de zoektocht naar succes. Internationaal worden ook de grootste prijzen op deze wijze verdeeld. Vissen in teamverband vergt aanzienlijk meer tactisch inzicht dan individueel vissen en het gevreesde lot speelt een minder grote rol. 

 

Winterse perikelen

Vissend in teamverband, legt niet alleen jouw vangst gewicht in de schaal, maar moet het gehele team bovengemiddeld presteren.

 

Tot nu toe had ik de Topcompetitie eigenlijk een beetje links laten liggen en viste ik alleen wedstrijden op wateren die mij persoonlijk aanspreken. De eerlijkheid gebied te zeggen dat dit er door teruglopende vangsten steeds minder worden. Nu de Topcompetitie een teamaangelegenheid wordt, is de interesse weer gewekt. In een korps dat bestaat uit Marcel Boel, Frank van der Schaft, Arjan Klop, Jurgen Spierings en ik zei de gek, willen we een serieuze poging wagen om een aansprekend resultaat te bereiken. Het winnende team van de Topcompetitie Feeder kwalificeert zich rechtstreeks voor het WK Clubs van volgend jaar en dat is een tot de verbeelding sprekend doel. Voor de nummers twee en drie lonken eveneens internationale wedstrijden. 

 

De concurrentie zal aanzienlijk zijn, maar hopelijk trekt die uitdaging voldoende deelnemende teams zodat er mooie wedstrijden gevist kunnen worden. Veel concurrentie is immers noodzakelijk om het algemene niveau op te krikken en gelijke tred te houden met de ontwikkelingen in andere landen. 

 

Winterse perikelen 05

“Ik ben er klaar voor!”

 

Internationaal wordt er veel gevist met vers de vase (muggenlarven) en juist op het gebied van het dit specifieke aasje en de verwerking ervan, valt voor mij nog voldoende te leren. Wat dat aangaat, kunnen mijn teamgenoten mij nog veel foefjes bijbrengen.

 

Muggenlarven gaan hand in hand met het gebruik van diverse leem- en aardesoorten. Niet geheel toevallig doet leem dan ook meer en meer zijn intrede in de feedervisserij. Schraal voeren blijkt ook in combinatie met de voerkorf erg succesvol.

 

Een echte kenner op het gebied van leemgebruik is Thorsten Küsters. Deze sympathieke Duitse wedstrijdvisser maakte deel uit van het Duitse team dat in 2016 Wereldkampioen feedervissen werd in Servië. Met deze Wereldkampioen heb ik afgesproken op een ijskoude zondagochtend in een diepe haven langs de Maas in Limburg. In Duitsland wordt, dankzij een voor ons Nederlanders niet te begrijpen wetgeving, het (wedstrijd)vissen onmogelijk gemaakt. Het is dus goed te begrijpen dat onze oosterburen meer en meer hun heil in ons land zoeken.

 

Uiteraard had ik mijn fotocamera en notitieblok bij me. Thorsten kent geen geheimen en demonstreert openlijk hoe je leem optimaal kunt toepassen bij het feedervissen. In het komende nummer van ons lijfblad Witvis Totaal verschijnt een uitgebreid artikel met Thorsten. Mis het niet!

 

winterse perikelen 06

De Duitse topvisser Thorsten Küsters is een specialist op het gebied van leemgebruik. In de volgende editie van Witvis Totaal magazine een reportage met en over deze sympathieke oosterbuur.

 

Zo, dat was het voor nu. Komende weken ga ik zelf nog een aantal keren aan de slag met de vaste stok in de havens van Huizen en Elburg. Wanneer de vangsten daar blijven zoals ze nu zijn, gaan dat nog enkele leuke wedstrijden worden. 

 

Ik wens iedereen een gezond en succesvol 2018 en tot ziens aan de waterkant.

Tight lines!    


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.