Afzien | Blog Leon Haenen

18 december 2017 | Leon Haenen

Leon Haenen

Liefhebber van beekjes en kleine rivieren

De afspraak met Jochem Myjer stond al maanden op de kalender. Naarmate de datum dichterbij kwam, veranderden de omstandigheden in de Ardennen per dag. Variërend van helemaal top tot helemaal ruk in een paar dagen. Lekker is dat. De avond voordat we zouden gaan vissen, zat ik in het theater naar hem te kijken en te genieten van zijn fantastische show, samen met mijn gezin. 

 

Ik kwam er die avond achter dat Jochem een vogelaar is. Grappig. Dat had ik niet achter hem gezocht. Mijn tweede wonderbaarlijke ontdekking die avond was dat hij een afgestudeerd bioloog is en ontzettend veel over vogels kan vertellen. Na afloop van de show hadden we het voorrecht om hem even de hand te schudden. Jochem bleek zich ontzettend te verheugen op onze vistrip, de dag nadien. Ik ook. 

 

We hebben afgesproken dat ik hem ophaal bij het hotel. Volledig incognito stapt hij, gehuld in zijn donkergroene warmtepak, in de auto. Ik voel me zeer bevoorrecht dat ik Jochem Myjer in mijn auto heb zitten. We gaan vandaag een ochtend vissen in de Ardennen. De dag begint met een door hem gemaakte selfie van ons twee… We zijn vertrokken.

 

Het valt me direct op dat zijn stemgeluid totaal anders is dan op het podium. Jochem spreekt veel rustiger en lager van toon, als hij de cabaretier heeft ‘uitstaan’. Zo klinkt hij dus in het echt. Het blijkt lang geleden dat-ie een dagje gevist heeft en hij beschouwt dit dan ook als een echte vakantiedag tijdens zijn super drukke tournee door het land.  Ik trakteer hem op de Ardennen. Als we het sombere en deprimerende Luik achter ons hebben gelaten, doemen de glooiende hellingen van het prachtige Waalse heuvelland op. Het weer is echter erbarmelijk. Er hangt een dik pak nevel in de heuvels en het is waterkoud. Maar ik houd daar wel van en het valt me op dat ook Jochem dit winterweer op waarde weet in te schatten.

 

Naarmate we verder de Ardennen in rijden, zakt de temperatuur in de auto richting het vriespunt.  Jochem begrijpt dat het wel eens een taaie dag zou kunnen worden. Ik voel de noodzaak hem erop voor te bereiden. Zoals het een echte sportvisser betaamt, zegt hij dat hij weet dat dit erbij hoort. Hij gaat niet voor de vangst, hij gaat vol voor deze beleving en het uitje. Ik vind het fantastisch dat hij graag een dagje met mij op pad wilde gaan.  Als we de autobaan verlaten en het dorp binnen rijden meent hij zich te herinneren dat hij hier al eens met zijn gezin geweest is… Niet veel later weten we het zeker. 

 

Afzien 02

Vreselijk veel bladeren in het water.

 

Aan het water leg ik hem uit wat de bedoeling is. Hij krijgt zijn eerste barbeelervaringen vandaag op een dienblad aangereikt. Ik heb twee hengels voorbereid en de hengelsteunen heb ik thuis gelaten. We vissen maar een uur of vier. Ik schat in dat het hem wel gaat lukken om gedurende vier uur de hengel vast te houden, staand… Onderschat dat niet, dat is best intensief. 

 

Enthousiast kijkt hij toe als ik de pellets op vocht breng en de voorbereidingen tref om aan de slag te kunnen gaan. Heel even hoor ik  Willibrord Frequin achter me praten. De man is echt grappig.  Het water stroomt als een bezetene en we hebben de pech dat er ongelooflijk veel vuil in het water drijft. We krijgen dan ook veel last van bladeren. Het is niet mogelijk om de montage veel langer dan een minuut te laten liggen, zoveel vuil drijft er in de lijn.  We staan nog geen meter uit elkaar, de hengel hooghoudend… zonder handschoenen. Game on! De wind snijdt volle bak in ons gezicht. Regelmatig aangevuld met regen en natte sneeuw. Eigenlijk is het gekkenwerk… en toch heeft het iets moois.

 

Er ontspint zich een heerlijk gesprek over zijn werk, mijn werk en alles wat ons bezighoudt. Zijn shows zijn doorspekt met prachtige technische audiovisuele hoogstandjes en al snel gaat het over de technische achtergrond van zijn shows. Ik word ter plekke uitgenodigd om eens een show vanachter de coulissen bij te wonen. Dan krijg je pas echt beeld bij de heftigheid van zo’n avond, aldus de meester. Ik ben bang dat ik zo’n unieke kans niet ga afslaan…
We praten over zijn tumor en al het gezeik dat deze ellende met zich mee heeft gebracht. Het is een heerlijk mens. Hij komt van ver. 

 

Afzien 03

Geweekte pellets in de voerkorf.

 

Omdat we beiden natuurliefhebbers zijn, maak ik hem erop attent dat we hier vandaag wel eens op een paar bijzondere vogels zouden kunnen worden getrakteerd. Een daarvan is de waterspreeuw. Alsof het wordt geregisseerd, zien nog geen vijf minuten later een waterspreeuw langs komen en deze landt tijdelijk op het fietspad naast ons. We krijgen uitgebreid de tijd om het beestje te bewonderen.  Niet veel later scheert er, al schreeuwend,  een ijsvogel vlak boven de waterspiegel voorbij. Mijn gast geniet met volle teugen. En ik geniet van hem. Stug blijven we vissen en volharden. Ik heb een heel klein beetje het gevoel dat hij het ook voor mij doet… dat volhouden. Maar hij blijft staan. Zijn handen zijn , net als die van mij, langzaam afscheid aan het nemen van het lichaam. Jemig, wat is het koud. Om beurten blaas ik in mijn vuisten en stop ik ze even in mijn jaszak. 

 

De eerste uren strijken voorbij zonder actie. Ik kan me levendig voorstellen dat Jochem zich nu toch afvraagt waar hij mee bezig is. Eventjes is er bij mij de twijfel om toch te gaan verkassen, maar dat doen we uiteindelijk niet. We houden vol. Als het hier niet kan lukken, dan lukt het een paar kilometer verderop ook niet. Ik weet dat ze hier wonen, onze felbegeerde barbelen. Ik weet dat het elk moment kan gebeuren. Ik weet ook dat je elke sessie een kans(je) krijgt om er eentje te haken. Het vissen uit het handje heeft me altijd de meeste vissen opgeleverd. Ik probeer hem moed in te spreken door hem alvast uit te leggen wat er gebeurt als hij er een zou haken. Ik ben verkoper van beroep…..ik weet dat wel te brengen…
 
Afzien 04
Half bevroren handen…

 

Na drie uur ploeteren zonder ook maar een teken van leven krijg ik het idee om even iets anders te proberen met zijn hengel. Ik haal de pellets eraf en monteer twee verse pellets in een totaal andere flavour. Knoflook in dit geval. Deze knoflookflavour geeft een heel sterke geur af. Jochem vult zijn voerkorf nog maar eens met pellets en drukt ze hard aan. We verkassen een twintigtal meters omdat ik uit ervaring weet dat het hier net iets dieper is. Hij werpt in en komt vrijwel naast me staan.  Nog geen tien tellen nadat hij heeft ingeworpen, zie ik hem zijn hengel vervaarlijk naar achteren bewegen. Vol ongeloof kijk ik naar hem. “Jaaaaaaaahhhhh”, roept ie luid. Ik kan het nauwelijks geloven en kijk naar zijn hengeltop. De Xpert stok staat volledig krom.

 

Afzien 05

Dik en dik verdiend!

 

Er gaat een golf van warmte door mijn lijf. Aan het mokken zie ik dat er wel degelijk een barbeel aan hangt. Ik kan het niet laten om Jochem even een flinke schouderklop te geven en leg mijn hengel weg. Op slag is alle pijn in de handen weg. Op slag is het warm. Weg koude handen.  Alle vruchteloze uren vergeten. Jochem staat hier een barbeel te drillen. De dag kan niet meer stuk. Ik zie aan zijn kop dat-ie staat te genieten. Zijn eerste barbeel ooit. En wat een dril. Geholpen door de enorme stroming gaat de vis eenvoudigweg haaks op de lijn staan. Jochem spreekt van een gracieuze dril. Dat was het ook. Ik parkeer het net onder de vis. Dan zie ik Jochem stuiterend op het fietspad staan. Voor het eerst vandaag. Een brul klinkt over het ijskoude water. Ik feliciteer hem met de vis. De uitdrukking op zijn gezicht spreekt boekdelen.  Als we de vis op de mat hebben, knielen we er samen bij. De weerhaakloze haak is er binnen een tel uit.

 

Afzien 06
Mooier dan dit gaat het niet meer worden. 

 

Liefdevol wordt de vis even door Jochem geaaid. Ik pak de camera en schiet een paar onvergetelijke plaatjes. Ik ben er zeker van dat hij dit nog wel een keer wilt meemaken. Vandaag gaat dat niet meer lukken. Niet veel later ruimen we op en rijden we terug. Ik besluit de toeristische route terug naar het hotel te nemen en laat hem van het uitzicht genieten. 

 

Jochem, bedankt voor deze onvergetelijke dag. Ik heb van je genoten

 

Afzien 07
Binnen een minuut na de vangst krijgt de vis haar vrijheid weer terug. 


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (3)

 

Jos van Lieshout

Wat een genot om dit artikel van Leon Haenen te lezen.
Zijn ervaringen en beschrijving van al zijn barbeelavonturen zijn zeer inspirerend.
Prachtig Leon.

Leon Haenen

Hoi Richard, dank voor je bericht. fijn dat je het kon waarderen. het was een unieke belevenis zowel voor hem , maar zeker ook voor mij. Je staat niet dagelijks met een echte BNer aan het water. was echt te gek.

Richard

Heel gaaf om te lezen Leon en ik kan me indenken dat jullie beide een geweldige dag hebben gehad.. ondanks de kou toch een warm gevoel. Vissen zoals vissen bedoeld is. Super!!