Inspiratie | Blog Nico Breevaart

22 januari 2016 | Nico Breevaart

Nico Breevaart

Barbeelspecialist

Zo’n eerste blog vraagt uiteraard toch om een introductie. Ik kan mezelf het beste omschrijven als een fanatieke en avontuurlijke barbeelvisser, die naast het vissen een grote passie heeft voor reizen. Zodra ik de landsgrenzen passeer, gebeurt er iets met me en dat zal grotendeels gevoed zijn door de vakantiedrift van mijn ouders in het verleden. Elk jaar was het weer een grote uittocht als we op vakantie gingen en de hengels gingen uiteraard altijd mee. Vaak was het een beetje peuteren en behelpen in het onbekende, maar samen met m’n pa wisten we altijd wel een visje te vangen.

De besmetting met het barbeelvirus ontstaat als wij tijdens een visvakantie in 2006 in de Ardennen kennismaken met deze fascinerende sterke vis. Waarschijnlijk was de combinatie van een powervis  -die in eigen land tot die tijd nauwelijks te vangen was - en de prachtige setting waar we in de Ardennen verbleven, de bron van deze aandoening. We hadden al leuke visvakanties ondernomen naar o.a. Ierland, Denemarken, Duitsland en Zweden, maar deze trip kreeg ik niet meer uit mijn hoofd.

 

Nu, ruim 10 jaar verder, is de passie voor barbelen nog onverminderd groot. De meeste vissessies breng ik tegenwoordig in het buitenland door, bij voorkeur in Frankrijk.  Het ontdekken van nieuwe stekken aan Franse rivieren geeft een enorme kick. Thuis zit ik dan al uren op google-maps en streetview te speuren en heb ik de basis van zo’n trip al uitgedacht. Ter plaatste blijkt het toch weer anders dan gedacht en komt het aan op je innovatie- en anticipatievermogen. 

Veelal haal ik mijn inspiratie voor nieuwe uitdagingen uit de hengelsportbladen en -fora. Zo ook voor een trip die ik afgelopen jaar heb gemaakt. Al bladerend in Witvis Totaal no. 76 kwam ik uit bij de vaste rubriek ‘De visserijwereld van Anja Groot’. En bij het zien van de foto van Anja met twee grote barbelen in de Portugese zon, dacht ik maar aan één ding… dat wil ik ook!

 

 

Blog Nico Breevaart: inspiratie 1

Portugal als nieuwe uitdaging…

 

Het artikel spookte al een week door mijn hoofd, voordat ik het dropte bij mijn karperende vismaat. Tot mijn grote vreugde was hij meteen enthousiast. Een maand later waren de vliegtickets, het hotel en de huurauto geregeld. Ik zag mezelf in mijn enthousiasme al staan op het zandstrandje met grote gouden barbelen. Pas toen ik de reis verder ging uitwerken, liep ik tegen een aantal obstakels aan. Ten eerste ben je tegenwoordig in een vliegtuig beperkt in het meenemen van bagage. Belangrijkste goed voor deze trip is echter onze hengelkoker. Hierin passen maximaal vier feederhengels en deze ‘odd luggagge’ kost je zomaar € 100,- extra om mee te nemen.

 

Anja vertelde over het ‘alverprobleem’, dat zij ter plekke oploste door het vissen met wormen en maïs. Nu kan je mais gewoon meenemen, maar met wormen kom je niet zo snel de douane door. Op internet kon ik niets vinden over hengelsportwinkels ter plaatse en ook het verkrijgen van een vergunning bleek ingewikkelder dan gedacht.  Uiteindelijk heb ik met succes twee doosjes wormen onderin de hengelkoker gepropt...

 

Blog Nico Breevaart: inspiratie 2

Het leven is zwaar en het pad van een vissende ontdekkingsreiziger gaat niet over rozen…


Eenmaal ter plaatse dachten we wel even een vergunning uit een automaat te kunnen trekken, zoals op internet vermeld stond. De mastercard voldeed echter niet en daar stonden we dan. We spraken een local aan en na 10 minuten stonden er vijf Portugezen druk discussierend om ons heen.  Één van deze mannen was zo vriendelijk en gastvrij om ons te helpen door zijn ID-pas te gebruiken. Vervolgens brachten ze ons ook nog eens naar een hengelsportwinkel die om 23.00 uur ’s avonds nog ‘gewoon’ open bleek te zijn en waar al het nodige zoals wormen en maden verkrijgbaar waren.

 

De andere dag konden we na een korte en onrustige nacht eindelijk vissen op het strandje aan de Rio Sorraia. Mijn vismaat startte met maden, maar dat bleek al snel ondoenlijk.  Anja had duidelijk niet gelogen. Alvers, alvers en nog eens alvers van hooguit een centimeter of 10-15. Na het ingooien van je voerkorf was er een ware explosie van alvers die met tientallen uit het water sprongen. Echt nog nooit gezien!

 

Zelf startte ik met één hengel voorzien van een loodje van 30 gram en een trosje wormen. Het duurde niet heel lang voordat ik een aanbeet kreeg. De eerste barbeel was binnen, een mini van rond de 25 cm. De euforie was enorm en het wachten was nu nog slechts op de grote barbelen, zo dachten we. Dit viel even zwaar tegen. We vingen wel met regelmaat maar groter werden ze niet.

 

Blog Nico Breevaart: inspiratie 3

Barbeel weliswaar, maar (nog) niet van het gewenste formaat…


Rond het middaguur brandt het zand onder onze voeten en zonder paraplu is het onbegonnen werk om nog te vissen. We besluiten te stoppen en ‘s avonds weer verder te vissen. Die avond gooi ik de tactiek om. Ik besluit om kort onder de kant te gaan vissen met twee maïskorrels op de hair en alleen een handje maïs bij te voeren. Na 10 minuten wordt mijn hengel gemolesteerd door een aanbeet, met een gierende slip als gevolg. Na een spannende dril  is het dan eindelijk zover; een prachtige Portugese barbeel van formaat ligt in het net! Wat een blijdschap aan de oevers van de Rio Sorraia!

 

De volgende ochtend startte ik uiteraard weer met de beproefde methode en duurde het niet lang  voordat de eerste aanbeet zich aandient. Deze vis is niet zo groot, maar de aanpak werkt wel. Na een paar mooie aanbeten en middelmaat vissen krijg ik aan het eind van de ochtend een spetterende aanbeet.

Deze vis blijkt nog groter dan die van de avond ervoor. Zodoende kunnen we eindelijk de foto’s maken die al een half jaar door mijn hoofd speelden.

Genieten 2.0!

 

Blog Nico Breevaart: inspiratie 4

Genieten 2.0!


Terugkijkend op deze pilot naar Portugal kunnen we concluderen dat het moeizamer ging dan we hadden gedacht. Maar goed: wij moesten het dan ook doen zonder trainingsweek en bezitten ook niet het tactisch en technisch vermogen van WK-deelnemers zoals Anja. Het was in ieder geval een waanzinnige trip, waarvan we enorm hebben genoten en met voldoening op terug kunnen kijken.

 

Een jaar na het verschijnen van Witvis Totaal no. 76 verschijnt editie 82 van dit magazine. Wederom blader ik door alle interessante artikelen, tot ik bij de vaste rubriek ‘De visserijwereld van Anja Groot’  terecht kom. En daar zie ik Anja, poserend met een grote grijns en een grote beker. Anja is wereldkampioen! Ik denk maar één ding… dat wil ik ook!

 

Nico Breevaart


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (2)

 

Nico Breevaart

Met maden was echt ondoenlijk Frank. De alvers zijn daar in bizarre aantallen aanwezig dat het niet loont om het toch met maden te proberen.

Je suggestie van mais met geknipte pieren is zeker een goede voor de volgende keer. Het is daar prachtig en er is zeker nog veel meer moois te vangen daar. Volgende keer ga ik ook zeker andere stekken aandoen!

Frank pulles

Mooi verhaal, en dito foto's Nico. Probeer volgende keer eens een "maden spoor" aan te leggen om de "bocagei" barbeel aan de praat te krijgen. lukte Cees en mij aan de Rio Tajo in Spanje aardig. We hadden daar geen last van alvers, maar van de Amerikaanse dwerg meerval. Maar met voldoende maden komt die geweldige barbeel vaak toch wel. En als ik je verhaal zo lees, misschien een grondvoertje met mais en geknipte pieren? Hoe dan ook, denk dat daar nog veel moois te ontdekken (en te vangen) valt.