Omgaan met meevallers en… teleurstellingen | blog Jaco Verhagen

25 september 2017 | Jaco Verhagen

Jaco Verhagen

Specialist op de commercials

De laatste wedstrijd voordat mijn vakantie begon, was de Twin Margin Koppel uit het circuit van de van Witvis Totaal wedstrijdconcepten, die ik samen met mede Neobaits teamlid Henk Dunnink zou gaan vissen. Het strijdtoneel was de Vossekuil en die vijver staat altijd wel garant voor een mooi netje vis. Maar hoe zou de vis reageren nu er niet verder gevist en gevoerd mocht worden dan vijf meter uit de kant?

 

Het begin verliep een beetje stroef en recht voor ons konden we op die maximale vijf meter lijn slechts af en toe een visje vangen. Henk had links van zich een mooie margin en was deze al geruime tijd aan het aanvoeren. Na een tijdje waren er inderdaad ook de eerste signalen van aanwezige vissen en begon Henk lekker te vangen. Maar belangrijker nog: de vis bleef vis leveren en na elke dril van een karper lag er alweer een volgende te wachten. Zo konden we uiteindelijk een mooie 53 kilo bij elkaar vangen en dat bleek genoeg was voor 4de plek overall.

 

Omgaan met meevallers en teleurstellingen 02

Twin Margin, oftewel als koppel in het kantje vissen…

 

En dan is het even een paar weken een periode van volledige rust; geen wedstrijden, geen voorbereidingen, gewoon niks. Lekker met de auto een kleine twee weken naar Spanje, waar het weer goed meewerkte. Elke dag ruim boven de 30 graden en dat is in combinatie met wat zwemmen en wat eten en drinken dan zeer goed uit te houden...

 

Eenmaal terug in Nederland stond aan het einde van mijn vakantie nog wel een zware opgave op de kalender en wel het mede-regelen en vissen van de Witvis Totaal Nachtwedstrijd, die op ‘t Mun gevist zou worden. Voor deze nachtwedstrijd zouden beide vijvers gebruikt gaan worden, dus zowel 6/7 als 8. Dat betekende dat we vooraf moesten loten welke pouleleiders op welke vijver kwamen te zitten en eerlijk gezegd had iedereen toch wel een voorkeur voor vijver 6/7, omdat hier geen steuren van anderhalve meter rondzwemmen die zonder pardon al je vismateriaal slopen… Maar helaas: na loting viel ons juist die zo verraderlijke vijver 8 ten deel. Gelukkig was ons steknummer wél redelijk en zaten er wel degelijk ook mogelijkheden in.

 

We besloten om één verre voerplek op een meter uit de boeilijn recht tegenover ons te maken en deze het eerste uur zwaar aan te voeren met een grote korf, voorzien van Neobaits Method Fish voer en vele pellets van 6 en 8 mm. Daarnaast zouden we de hele nacht door 8 mm pellets blijven schieten. De set ups waren voor de deze afstand een pelletwaggler, een bomloodje en een method feeder.

 

Op een meter of zes-zeven hadden we verder ook nog een plek gemaakt die we ook beiden konden bevissen. Hier hadden we ook wat van ons Neobaits voer gecupt en het geheel bovendien rijkelijk voorzien van wat geknipte pieren. Hier hoopten we als de karpers het op de verre lijn niet deden, toch wat steuren te kunnen vangen. Verder ieder nog een margin plekje gemaakt en om 20.00 uur ‘s avonds konden we van start gaan om tot de volgende ochtend 8.00 een lange zit te maken. We vingen bij het laatste daglicht al snel wat karpers op de verre lijn, maar zodra het begon te schemeren, viel het hier helemaal stil en zat er niets anders op dan met de stok op de korte lijn te gaan kijken of daar wellicht een steur lag.

 

omgaan met meevallers en teleurstellingen

Op alles voorbereid!

 

Nou die lagen er en we wisten er gedurende nacht zelfs vier te vangen! Helaas verspeelden we er ook een stuk of zes, maar zoals al gezegd zijn deze vissen zo sterk dat je ze echt niet allemaal veilig in je net krijgt. Daar komt dan verder nog bij dat als een steur over je stek scharrelt, je vaak indicaties op je dobber krijgt en als je hier dan op slaat, is het resultaat vaak een vals gehaakte vis. En ga er maar vanuit dat een vals gehaakte steur vrijwel altijd fout afloopt… Maar goed: we wisten er toch een paar te vangen en die leverden vanzelfsprekend een welkome aanvulling op ons gewicht. We vingen op de verre lijn gelukkig heel af en toe nog wel een karper, maar omdat de margin stekken niks opleverden, werd het uiteindelijk toch een taaie nacht.

 

Toen het in de ochtend weer wat lichter werd, konden we zien dat er weer wat vis aan de oppervlakte aan het azen was en wisten we met de pellet waggler nog snel wat karpers aan ons totaal toe te voegen, waaronder twee dikke graskarpers, die ons totaalgewicht een ware boost gaven. Na het eindsignaal was er totaal geen beeld van wie er gewonnen had, omdat je ’s nachts nu eenmaal totaal geen idee hebt wie er goed vangt en wie niet. Wij bleken samen echter 53 kilo te hebben gevangen en dat was goed genoeg voor een zeer bevredigende tweede plaats.

 

Omgaan met meevallers en teleurstellingen 04

Onze gezamenlijke inspanningen bleken genoeg voor een zeer bevredigende tweede plaats.


We hoopten deze stijgende lijn te kunnen voortzetten in de alweer vijfde wedstrijd van de Dutch Carp Lakes, want in deze competitie stonden we dankzij onze laatste twee 1ste plaatsen weer in de top acht en dat geeft recht op het vissen van de finale. We moesten deze keer aantreden op ‘t Mun en het is bekend: hier worden vaak wisselende resultaten behaald. De ene keer vangt werkelijk iedereen een mooi netje vis en de andere keer is het echt schrapen!

 

Helaas gold juist dat laatste ook deze keer… Het was prachtig zonnig weer en vrijwel windstil en dat betekende dus ideale omstandigheden om een zo secuur mogelijke aasaanbieding te realiseren. Maar dat zou deze keer niet baten en wat ik ook probeerde, ik kreeg op mijn twee lijnen op 11,5 meter nergens een vis gehaakt. Ik had hier een pelletlijn gemaakt, waar ik in voorzichtig begon door wat micro’s en enige 4,5 mm pellets te cuppen. Later in de wedstrijd heb ik er ook nog wat pellets overheen geschoten om de vis te activeren, maar ook dat leverde niets op. De andere lijn was eveneens voorzien van wat micro’s en dode maden, maar ook hier wist ik geen aanbeet uit te lokken en het later in de wedstrijd leverde het schieten van levende maden ook al niks op. Verder nog op 4/5 deeltjes een plek met wat softies en paste gemaakt, maar ook hier was gedurende de wedstrijd geen visje te bespeuren.

 

Tenslotte had ik links en rechts het Neobaits Method Krill voer in de margin gecupt, voorzien van wat maïs. Op deze kantstek  ben ik de laatste anderhalf uur stug blijven vissen, want ik wist dat als ik ergens een vis vandaan moest halen, dan zou het van deze stekken moeten komen…

En gelukkig: een half uur voor tijd kreeg ik mijn eerste karper eraan en dat was meteen een heel dikke. Je zult het echter altijd zien: na een dril van een minuut of vijf loste ik deze zware vis en stond nog steeds met lege handen. Snel maar weer een nieuwe maïspit op de haak en weer ingezet en na een paar minuten knalde mijn elastiek ineens uit de top en was aanslaan niet meer nodig. Gelukkig bleef deze karper wel hangen en was ik 10 minuten voor tijd van de nul af. Sterker nog: doordat mijn  vis ruim 7 kilo woog was een 10de plaats mijn deel.


omgaan met meevallers en teleurstellingen 05

Van alles geprobeerd, maar het haalde uiteindelijk (te) weinig uit!

 

Helaas werden we met ons team deze dag desondanks laatste en kregen we vier punten aan ons broek, waarmee de finaleplaats ineens weer heel ver weg is. Nog twee wedstrijden te gaan en het zóu uiteindelijk nog wel moeten kunnen, maar dan moet alles gunstig vallen en mogen wij geen steken meer laten vallen. Daar zullen we in ieder geval voor blijven gaan!

 

Ja en dan het weekend waar ik al sinds de laatste competitiewedstrijd van de Witvis Totaal Carp Classics zo naar toe heb geleefd! Zoals in eerdere blogs beschreven, had ik mij weten te plaatsen voor het finaleweekend van de WTCC 2017 en ik was vast besloten om daar een goed resultaat neer te zetten. Weken voordien was ik al met mijn voorbereiding bezig en alles was tip top in orde. De eerste dag op de Vossekuil was het vissen met de vaste hengel, met een maximale afstand van 11,5 meter. Bij de loting kwam ik links op driekwart van de vijver te zitten en op zich was ik met deze plaats niet echt ontevreden en zag ik wel mogelijkheden. Maar helaas ik kreeg op de 11,5 meter de vis maar mondjesmaat aan de gang en als ik er dan eens één of twee ving, bleef het weer een hele poos stil voor de volgende vis zich aandiende. Naarmate de wedstrijd vorderde, werd het eigenlijk alleen maar minder en dus zat er voor mij niets anders op dan mijn margin agressief te gaan bevissen. Dit leverde uiteindelijk ook slechts een paar vissen op, waardoor ik bleef steken op iets meer dan 27 kilo. Dat lijkt een leuk gewicht, maar leverde mij niet minder dan negen punten op en daarmee was de kans op een goede klassering  eigenlijk al weg.

 

De zondag nadien was het vissen met de vrije hengel en ik hoopte de schade nog enigszins te beperken door deze dag een goed resultaat te behalen. Bij de loting kwam ik echter bijna vooraan rechts te zitten en dit is nu niet een stek die je graag wilt hebben. Maar ja, hier zou ik het moeten doen en dus was het zaak om er maar het beste van te maken. Ik besloot om op een meter of 25 met de pellet waggler en het bomloodje te gaan vissen en begon daar meteen al vanaf het begin 11 mm pellets te schieten. Deze pellets maken veel geluid als ze het water raken en breken daarnaast onder water vlug af, zodat er nooit teveel pellets op de bodem komen te liggen. Ik wisselde deze 11 mm af met 8 mm pellets en verder had ik op 15 meter nog een stek gemaakt, waar ik met regelmaat wat 6 mm overheen schoot om hier eventuele vis met het loodje te kunnen vangen. Als back-up had ik nog een margin plek klaar gemaakt voor als al het andere niet wilde lopen. Kortom: ik was er klaar voor.

 

omgaan met meevallers en teleurstellingen

Misschien wel de grootste teleurstelling van dit seizoen!

 

Nou, ik was er dan wel klaar voor, maar de vis duidelijk niet! Want wat ik ook probeerde, ik kon uiteindelijk slechts drie karpers ter weging aanbieden en wederom waren negen punten mijn deel. En met 18 punten over het weekend, kwam ik werkelijk niet in de buurt van de zo fel begeerde ere-plaatsen.

 

Of ik nu iets fout heb gedaan qua aanpak, ik weet het niet. Ik denk van niet, maar waar het dan aan gelegen heeft…? Wie het weet, mag het zeggen, maar deze keer kreeg ik de visserij in ieder geval niet aan de gang en zo is de finale waarnaar ik zo lang had uitgekeken voor mij op een dikke teleurstelling uitgelopen. Maar ja, ook dát is nu eenmaal onderdeel van de wedstrijdvisserij. Nu maar verder en hopen dat we volgend jaar of een andere keer weer in de herkansing mogen en kijken of we het dan beter kunnen doen. Slechter kan alvast haast niet en dát is dan wel weer een geruststelling…

Tot de volgende keer.


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.