De charme van de Dordogne | Blog Nico Breevaart

21 augustus 2017 | Nico Breevaart

Nico Breevaart

Barbeelspecialist

Bij de keuze van onze zomervakantie komen we na 10 jaar weer uit bij de rivier die mij ooit tijdens een meivakantie de eerste Franse barbeel opleverde en dus ook de basis vormde voor mijn verslaving aan Frankrijk: La Dordogne. De plaatjes die we tijdens onze voorbereidingen bekijken, zien er fantastisch uit. Geweldig huis met zwembad en aan de voorkant van het huis stroomt de rivier de Dordogne en grenzend aan de achtertuin loopt het Canal du Dordogne. Volgens diverse bronnen op internet zou er ook in dat kanaal ook barbeel moeten voorkomen. Kortom: ik heb er zin in!

 

In een ziedende hitte komen we aan in de Dordogne. Naar mate we dichter bij het huis komen, word ik steeds ongeduldiger. Het laatste stukje rijden we op met de rivier en tot mijn schrik valt daarbij meteen al op hoe weinig water er in de rivier staat. Overal zie ik keien en stenen boven het water uitkomen, de resterende ruimte opgevuld met enorme wierbedden. Oeps, dat gaat toch ietwat ten koste van het vertrouwen… 

 

Na aankomst maken we uiteraard eerst een rondje door het huis en de tuin, maar vervolgens ga ik meteen door richting de rivier. En helaas: waar ik al bang voor was, blijkt werkelijkheid. In het gedeelte voor het huis staat hooguit 20 cm kraakhelder en praktisch stilstaand water. De rivier is hier ongeveer 100 meter breed en als we wadend door de bedding heen banjeren, staan we in het midden pas tot onze knieën in het water. Een fikse tegenvaller dus. Later ben ik wat meer op onderzoek uit gegaan en bleek aan de overzijde wel een iets dieper deel te zijn, maar dat deel was vissend niet haalbaar vanaf onze kant.

 

De-charme-van-de-Dordogne-02

In de verder prachtige rivier voor ons huis is het water nergens meer dan kniediep en stromen doet het er ook niet…

 

De rivier kan ik dus grotendeels afschrijven voor potentiële visavonturen en ik vestig derhalve mijn hoop op het kilometerslange kanaal achter ons vakantiehuis. Hoewel de breedte van het kanaal mij wat tegenvalt, zie ik hier gelukkig wel perspectief. Waar ik een stromende rivier en een stilstaand kanaal had verwacht, blijkt dit echter precies andersom te zijn. Het water van het kanaal stroomt fors en na peilen blijkt de waterdiepte zo’n één tot 1,50 meter te zijn. Een extra hindernis in het kanaal vormen de enorme wierbedden, die met de stroming meekomen; ze zijn soms wel zo’n drie meter lang en een meter breed. 

 

Ten gevolge van de hitte overdag besluit ik alleen de ochtend en de avond wat uurtjes te vissen. In eerste instantie start ik nog met twee hengels, maar na een dag geef ik dit op vanwege die wierbedden. Voordeel van één hengel is immers dat je je daar volledig op kunt concentreren en daarmee mogelijke ellende voor kan blijven.

 

De-charme-van-de-Dordogne-03

Het Canal du Dordogne is smal, maar het stroomt er wel stevig.

 

Ik besluit een compacte voerplek aan te leggen en vis met twee maïskorrels op een hair als haakaas. Dit heeft al binnen een half uur effect, als de eerste vis zich aandient. Natuurlijk hoop ik in mijn geval stiekem op barbeel, maar het blijkt een prachtig gekleurde brasem te zijn. De maïs doet zijn werk en ik weet de nodige mooie ‘brémes’ te verschalken. Ik hoop echter nog steeds vurig op een barbeel en in de sessies die volgen, verander ik voortdurend van haakaas. Pellets, maden, wormen en Smac passeren de revue, maar baten mag het niet. Ik blijf voornamelijk brasems vangen, al sluipen er op de maden ook kleine kop- en blankvoorns tussendoor. Ik vermoed dat in dit deel van het kanaal gewoonweg geen barbelen aanwezig zijn.

 

De-charme-van-de-Dordogne-04

Ik weet er in ieder geval de nodige mooie ‘brémes’ te verschalken…

 

Waar houdt die barbeel zich dan wél op? Na wat rondrijden, kom ik uit bij het punt waar het kanaal uitkomt in de rivier. De twee wateren worden gescheiden door een flinke barrage. Het ruikt hier gewoonweg naar barbeel, maar helaas mag er op dit eerste stuk na de barrage niet gevist worden. Wel zie ik in de rivier net voor de barrage een tiental karpers ‘hangen’ tussen de wierbedden. Deze laat ik echter voor wat het is. Het barbeelbloed kruipt waar het niet gaan kan en na wat toeren door de omgeving vind ik op een kwartiertje rijden van ons huis een mooi diep stuk bij een spoorbrug over de Dordogne. 

 

De-charme-van-de-Dordogne-05

Bij de spoorbrug bevat de rivier in ieder geval wat meer water!

 

Later die week maken we een rondvaart met een typische boot voor deze regio, een ‘gabarre’. De gids vertelt over alle kastelen en historische gebouwen langs de oever. Mijn blik is echter maar op één ding gericht… op het water. Met Isabel speur ik de bodem af, die we mede door het heldere water redelijk goed kunnen zien. Als ik uit het niets twee barbelen zie zwemmen, meld ik dat volgens mij iets te enthousiast aan Isabel. De gids stopt in ieder geval met zijn verhaal en de halve boot zit omgedraaid naar ons te kijken.

 

Het mooie is dat de gids vervolgens in zijn verhaal overgaat op de vissen die hier in de rivier zwemmen, om daarna de draad van zijn oorspronkelijke uitleg weer op te pakken. Bij de eerste stop komt de gids bij ons zitten en vertelt dat er hier barbelen zwemmen van rond de 5 kilo. Helaas is deze locatie meer dan een uur rijden van ons huis en dus zal ik deze stek een andere keer moeten bevissen. Maar terugkomen doe ik hier zeker!

 

De-charme-van-de-Dordogne-06

Vol goede moed ga ik er weer voor zitten… 

 

Deze barbeelwaarneming geeft me wel weer voldoende moed om de stek bij de spoorbrug te gaan bevissen. Als ik die avond richting de stek rijd, geeft de auto aan dat het buiten nog 36 graden is. Gelukkig ligt de stek uit de zon en blijkt het er goed uit te houden. Na een korte voercampagne liggen de hengels voorzien van pellets in. Vooralsnog zie ik geen enkel teken van leven en verlangend naar een koud drankje, besluit ik het voor gezien te houden en de volgende morgen nog een poging te wagen. Zodoende sta ik amper 10 uur later weer op praktisch dezelfde stek. Ik ben iets van de spoorbrug af gaan zitten, op een mooi kiezelplateau. De temperatuur is nu een stuk aangenamer en vol goede moed ga ik er weer voor zitten. 

 

De-charme-van-de-Dordogne-07

En zowaar: de eerste mooie dril van deze zomervakantie!

 

Terwijl ik een ijsvogel aan het nakijken ben, zie ik in mijn andere ooghoek een hengel mooi doorbuigen. Uit het niets sta ik een fanatieke vis te drillen. Ik kan mijn geluk niet op, als ik een barbeel voor me in het net zie glijden. Een uur later wederom een snel aflopende molen en tijdens de dril weet ik dat dit barbeel nummer 2 is die zich meldt. Dit is het scenario waarop ik had gehoopt, maar dat ik eigenlijk al niet meer had verwacht. Het blijft bij deze twee vissen en voldaan plof ik niet veel later in het zwembad. De week zit er dan alweer op en kan ik deze mooie sessie helaas geen vervolg geven.

 

De-charme-van-de-Dordogne-08

Ze blijken er tóch te zwemmen…

 

De Dordogne is een grillige rivier in een werkelijk prachtige omgeving. Het kostte mij veel moeite om tijdens deze zomervakantie in de beschikbare uurtjes een barbeel te vangen, maar dat is voor mij dan wel de charme en de uitdaging van deze rivier. Ik ga zeker nog een keer in een ander seizoen terug naar deze rivier, al was het maar om eens kijken of die 5 kilo vissen er echt blijken te zitten!

 

De-charme-van-de-Dordogne-09

Ik ga zeker nog een keertje terug en wellicht kom ik dan dit exemplaar opnieuw tegen.


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.