Vier weken van succes! | Blog Bradley van Horssen

10 juli 2017 | Bradley van Horssen

Bradley van Horssen

Wedstrijdvisser

Alweer een aantal weken geleden zijn mijn koppelmaat Christian Pastoor en ik een tweedaagse koppelwedstrijd gaan vissen aan de prachtige Belgische visvijver ‘De nieuwe brasem’ in Baal nabij Aarschot. Dit water was voor ons nieuw en we kozen er voor om als voer harde pellets te gaan gebruiken. Christian had tevoren bij wat rondvraag meegekregen dat ook babycorn op dit water een goede aassoort zou zijn. Van beide particles hebben we dus een flinke hoeveelheid meegenomen en het Belgische avontuur kon beginnen…

 

Met nauwelijks of geen informatie begonnen we in aanloop naar dit weekend de voorbereidingen thuis. Onderlijnen knopen, materiaal controleren en herstellen; je kent het wel. Gelukkig wisten we wel dat we op flinke aantallen moesten rekenen en dus hadden we samen besloten om de lijnen wat dikker te houden. Daarmee zouden we de vis dan wat sneller binnen kunnen krijgen, om zodoende het tempo hoog te houden en de aantallen zoveel mogelijk op te schroeven. We kozen voor een 20/00 hoofdlijn met daaronder een 18/00 onderlijn van 15 cm lang en voorzien van een haakje no. 14 met een bandje, om zodoende de pellets goed en snel te kunnen bevestigen. Ook de elastieken werden vervangen voor wat dikkere versies en we monteerden de TKS 12-16 zwart en de TKS 14-18 blauw, voor ‘Nederlandse begrippen’ ronduit dikke stieken dus.

 

Bij aankomst bleek het om een niet zo’n heel grote vijver te gaan, maar die was gelukkig wel goed gevuld met karper. Het zou volgens de lokale vissers een prachtige tweedaagse gaan worden. We hadden vooraf twee tactieken in gedachte en wilden ons aas zowel op de bodem aanbieden, als de bovenste waterlagen af vissen. Voor de oppervlaktevisserij gebruikte we de MAP SF2 foam dobber voor het ‘slappen’ of  ‘slingeren’ en voor op de bodem monteerden we een MF3 foam dobber. Dat is een slanke dobber, maar met een dikke holle antenne voor goed zicht.

 

De eerste dag was het nog echt wennen aan deze visserij en we besloten om alleen met pellets aan de gang te gaan, om te kijken wat het gedrag van de vis op deze vijver zou zijn. Die voorzichtige aanpak resulteerde alvast in een derde plaats in het vak. Na die eerste dag hadden we genoeg uitgeprobeerd en ‘gespiekt’ om op de tweede dag een serieuze poging naar de winst te kunnen wagen. Eenmaal aan het water wisten we dat we babycorn gingen gebruiken en onze aanpak bleek de juiste. Uiteindelijk sloten we deze laatste dag af als winnend koppel en reden we met een voldaan gevoel richting huis.

 

Vier-weken-van-succes-02
Team MAP / HS Tiel, met v.l.n.r. Bradley, Kevin, Christian, Dave & Dennis.

 

De dag nadien stond meteen een belangrijke wedstrijd op het programma in de serie om de Dutch Carp Lakes. Het strijdtoneel was visvijver de Sprong te Boxmeer, een mooie vijver met goede voorzieningen. Namens ons team visten Dennis, Kevin, Dave en ik mee in deze wedstrijd. Ruim tevoren had ik mijn nodige voorbereidingen al getroffen. We besloten om te gaan vissen met een 18/00 hoofdlijn en 16/00 onderlijn. Als elastiek monteerden we de TKS 12/16 zwart en als aas gebruikten we harde pellets. Qua diepte hadden we gerekend op een meter of vier en dan hadden we niet genoeg aan alleen een topset. Op diep water heb je meer lijnlengte nodig en om de vis wat makkelijker te kunnen scheppen, moet dan ook dat niet afgestoken hengeldeel op meer lengte. Wij maakten daarom gebruik van een zogenoemde driedelige topset,  oftewel een topset die werd uitgebreid met het derde deel van onze hengels.

 

We kregen alle vier onze stek al snel goed op gang en onze bankrunner deze dag, Christian, gaf aan dat wij vergeleken met de overige deelnemers lekker vingen en dat de winst wel eens naar ons zou kunnen gaan. Na het eindsignaal en tijdens de daarop volgende weging, bevestigden ook andere teams dat wij de winst weleens te pakken zouden kunnen hebben, al vond ik dat nog wat prematuur en heb ik de uitslag liever eerst zwart op wit. Na de weging bleek Kevin echter een zeer nette eerste plaats gevist te hebben, had ik een twee gescoord en Dennis een derde plaats. Met de plek 5 die Dave op de lijst liet bijschrijven, was onze totaalscore 11 punten en dat bleek voldoende voor de zo belangrijke winst! Kortom: opnieuw een geweldig weekend voor Team MAP / HS Tiel.

 

Zo in het begin van het seizoen is het werkelijk elk weekend prijs met wedstrijden en dus mocht ik een week later alweer de volgende WTCC ronde vissen op visvijver Aquavita. Dat is een hartstikke mooie commercial, met een zeer gevarieerd visbestand, met o.a. brasem, winde (!) en kleine karpers. Dat staat borg voor een uitdagende visserij en scherp en nauwkeurig vissen is daarbij een must.

 

“Kleine vis en dus dunne materialen!”, dacht ik. Ditmaal had ik dus gekozen voor een 13/00 Power Optex hoofdlijn, met daaraan een 12/100 onderlijn en haakmaatje no. 16. Daarbij monteerde ik een TKS holle Twin core elastiek in de maten 6-10 wit  en 10-14 groen. Dit omdat ik denk dat bij kleinere vis de aanbeet minimaal is en dus wat minder zichtbaar zal zijn. Het doel was om een Top 3 notering te vissen, maar al gauw bleek dat de te loten visstek een belangrijke factor zou zijn. Ik lootte uiteindelijk op stek 12 (origineel 18) en dat bracht potentie. Dat betreft namelijk een kopstek, waarmee ik dan ook heel blij was.

 

Vier-weken-van-succes-03

Een gunstige loting is soms van wezenlijke belang als uitgangspositie.

 

Eenmaal met mijn spullen op de stek aangekomen, nam ik me twee tactieken voor. Allebei met hetzelfde aas, maar bij geen beet wisselde ik iedere 10 minuten van stek. Na het eindsignaal kwam de weegploeg en kon ik 22,10 kg aanbieden. Dat bleek genoeg voor de 2e sector plaats en binnen die WTCC-competitie is dat een resultaat om heel tevreden mee te zijn. Vol goede moed dus op naar de volgende ronde…

 

Die vond plaats in het laatste weekend van juni op Visdorado De Kool, strijdtoneel voor de laatste kwalificatieronde voor de Witvis Totaal Carp Classics competitie 2017. Inmiddels was ik toch wel een beetje nerveus geworden. In het tussenklassement stond ik op dat moment derde en de beste vier gaan mee naar de finale, begin september as. Een mooie uitgangspositie, maar die dien je dan ook wel ‘nog effies’ zeker te stellen. Daarbij komt dat de laatste wedstrijd die ik op De Kool viste was in maart 2015. Dat is alweer een eeuwigheid terug en ik beschikte over slechts weinig actuele informatie. Dat maakte deze laatste kwalificatieronde dus toch heel spannend…

 

Ik koos er daarom voor om op safe te spelen en hield de week voordien het weerbericht nauwlettend in de gaten. De vrijdag voor de wedstrijd kwam ik tot de ontdekking dat het zaterdag (de wedstrijddag) hard zou gaan waaien. Derhalve koos ik voor een 1.0 grams dobber, met het lood verdeeld over de lijn en de 18/00 hoofdlijn voorzien van een 16/00 onderlijn met een haakje no. 14 met een bandje. Als elastiek koos ik ook deze keer weer voor de 10-14 groen van MAP. Ik gebruikte harde pellets als aas, domweg omdat ik hierin het meeste vertrouwen had.

 

Vier-weken-van-succes-04

Klaar voor de weging, met de vis veilig in het leefnet.

 

Ik lootte stek 9 en dat betekende dat ik langs de paardenwei mocht plaats nemen, met de wind vol op kop. Ik maakte me over die stevige wind eerlijk gezegd wel een beetje zorgen. Zou ik met 1 gram mijn aas voldoende ver kunnen werpen? Gelukkig bleek dit tijdens de wedstrijd geen probleem te zijn, al kwam ik wel tot de ontdekking dat ik mijn tactiek iets aan moest passen. Het cuppen van pellets werkte niet in deze omstandigheden en dus ging ik over op schieten. Dat bleek de juiste keuze, want ik wist de vis op mijn stek te krijgen en te houden. Uiteindelijk kon ik 41,35 kg ter weging aanbieden en dat bleek genoeg voor de overall winst. Dat is natuurlijk op zich al een geweldig resultaat, maar het betekende tevens dat ik mij als nummer 1 in poule A heb geplaatst voor de finale


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.