Vertrouwd water, nieuwe uitdaging | Blog JanWillem Nijkamp

26 juni 2017 | JanWillem Nijkamp

JanWillem Nijkamp

Feedervisser en IJsselspecialist

Vissen op de rivier heeft altijd een magische aantrekkingskracht op mij gehad. In mijn geval concentreert die visserij zich hoofdzakelijk op de Gelderse IJssel. Daar is eigenlijk geen visdag hetzelfde. Het stromende water houdt de vissen actief en maakt dat ze er altijd stevig en gezond uitzien. Het allermooiste aan de rivier is echter de diversiteit aan vissoorten die er te vangen is.

Barbeel van een mij tot dusverre onbekend stukje IJssel.

 

Per jaargetijde kunnen zich verschillende vissoorten ophouden op een bepaald traject of parcours. Ik weet nog goed dat je vorig jaar tijdens de Grand National op de sector Windmolens in Zutphen het eerste uur volop blankvoorn kon vangen, niet een paar maar een uur lang iedere inzet beet. Daarna werd het een korte periode rustig en vervolgens moest je de pijlen richten op de kleine brasems en een enkele bonuswinde die dan de overhand kregen. Diverse dagen achtereen voltrok zich precies het zelfde scenario. Nu, ruim een half jaar later, wordt er op die zelfde plekken voornamelijk kolblei gevangen. Of dat zo blijft? Waarschijnlijk niet... Windes zijn nu nog schaars in aantallen, maar de laatste jaren vormen juist zij in september/oktober eigenlijk de targetvissen die voor gewicht in het netje zorgen. 

 

Begin dit jaar viel mijn oog tijdens het zoeken op internet naar leuke wedstrijden op een koppelwedstrijd op de IJssel bij Velp. Deze plaats ligt niet zo ver van de aftakking van de IJssel uit de Nederrijn. Dit is veel verder stroomopwaarts dan waar de meeste open wedstrijden worden georganiseerd. Voor de IJssel geldt dat hoe verder stroomopwaarts je komt, des te smaller de rivier is. Dat wil echter ook zeggen dat de stroming daar veel sterker is. Tijd dus om daar eens een trainingsdagje aan te spenderen. Ik was erg benieuwd of de visserij ter plaatse veel zou verschillen van hetgeen wij op ons vertrouwde traject verder stroomafwaarts gewoon zijn. 

 

Het betreffende parcours waar gevist zou gaan worden, betreft een stuk IJsseloever met kribben. Je kunt dan dus vanuit de luwte de stroming opzoeken. Ik richt mijn pijlen altijd op de stroming en niet zozeer op de rustige gedeeltes tussen de kribben. De ervaring heeft mij namelijk geleerd dat veel vissen zich graag juist in de stroming ophouden, op zoek naar voedsel. Die stroming kan dus helpen om een voerspoor op te bouwen en vissen aan te trekken. Voor brasem kan echter het tegenovergestelde gelden. De ´platten´ zoeken namelijk wel graag een rustig stekje binnen de nering. Daarmee dien je dus altijd rekening te houden wanneer je vist op een stuk rivier waar kribben aanwezig zijn.

 

Vertrouwd water nieuwe uitdaging 02

Fluorocarbon en kunststof korfje.

 

Het eerste wat opviel op dit stuk IJssel was een veel meer kiezelige bodemstructuur. Niet onlogisch natuurlijk bij een stevigere stroming, maar gelukkig betrof het geen grove steenslag en kon je de voerkorf prima laten rollen over de kiezels. Het mooie van die kiezels, zo bleek al snel, was het feit dat een qua gewicht uitgebalanceerde korf bij een aanbeet onmiddellijk los kwam van de bodem. Dit resulteerde in prachtige en heftige aanbeten op de feedertop.

 

Tip

Ik had, zoals ik overigens vaak doe op de rivier, mijn zak met wormen thuis gelaten. Vissen met maden, casters en maïs gaat vaak net zo goed en soms zelfs beter dan met wormen. Ik voer daarbij dan een mix van gekiemde hennep, casters en maïs, zo af en toe afgewisseld met maden. Ik kan geen vissoort bedenken die ik daarmee te kort zou doen. Daar komt bij dat ik vind dat je voor jezelf de kans op barbeel verkleint wanneer je veel met wormen voert. 

 

Na circa drie uur vissen viel de vangst eigenlijk een beetje tegen. Er lagen circa 20 vissen in het net, maar de beten werden op dat moment steeds minder. De vangst was wel zeer divers, met blankvoorns, blieken, kolblei, winde en zelfs een heuse blauwneus (Vimba vimba). Ik wilde nog een uurtje doorvissen om te kijken of er nog iets ging veranderen of verbeteren. Mijn onderlijn van 18/00 fluorocarbon was een beetje ruw geworden door het rollen over de kiezelige bodem en ik verving deze door eentje van 20/00 met een haakje no.14, met daarop een cocktail van een rode kunstmade met drie gewone maden. Dit aasje heeft mij nog nooit in de steek gelaten. Tip...! Zo ook deze keer, want in het laatste uurtje vissen, kreeg ik nog maar twee aanbeten maar dit betrof dan wel twee barbelen van respectievelijk 2,5 en 3,5 kilo. Die prachtige vissen maakten een tot dan toe matige visdag toch nog tot een succes!  

 

Vertrouwd water nieuwe uitdaging 03

Met een plastic 'plug-it' feeder van 60 gram kon ik makkelijk uit de voeten.

 

17 juni, Matchday

En toen diende de eigenlijke wedstrijd zich aan. De dag begon met een meevaller, want uit de hoge hoed kwam voor ons koppel nummer 22, eindstek stroomafwaarts. Vol goede moed naar de waterkant dus. Aangekomen op de stek, bekroop ons echter een naar gevoel. Langs de oever lagen de nodige obstakels in de vorm van grote basaltblokken. Snel peilen maakte duidelijk dat dit ook onder water door het gehele kribvak het geval was. Gelukkig vond ik echter aan de instromende kant van de krib een schoon stukje bodem. Net buiten de krib, in de nering, op een afstand van 28 meter. Met een plastic 'plug-it' feeder van 60 gram kon ik makkelijk uit de voeten. Deze korf van plastic komt sneller omhoog bij het inhalen en voorkomt daarmee onnodige vastlopers. Vismaat Jan zat 20 meter links van mij en viste op 39 meter in de volle stroming van de rivier. Zo hadden we beide de ruimte om onze eigen stek op gang te krijgen en vis aan te trekken. 

 

Vertrouwd water nieuwe uitdaging 04

Missie geslaagd!

 

Het verschil tussen vissen in de luwte en in de stroom bleek groot. Jan kreeg slechts mondjesmaat beet en wist uiteindelijk twee barbelen en de nodige kleine vissen te vangen, samen goed voor 7 kilo. Voor mij zelf waren met name de eerste twee uurtjes van de wedstrijd erg goed. Een aantal brasems en de nodige blieken maakten een gewicht van 15 kilo. De gezamenlijke 22 kilo bleek ruim voldoende voor vak- en overall winst. Missie geslaagd!


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.