Van Duitsen bloed | Blog Nico Breevaart

15 mei 2017 | Nico Breevaart

Nico Breevaart

Barbeelspecialist

Een terugblik op een vistrip eerder dit voorjaar. Het is eind maart en de temperatuur neemt ons langzaam mee richting de lente. Hoewel het barbeelvirus bij mij het hele jaar door aanwezig is, ontbrandt deze met name in het prille voorjaar. De schrale wintermaanden liggen dan achter ons en de honger naar barbeel wordt met de dag groter. Deze honger is al deels gestild, want in het eerste kwartaal van het jaar heb ik al barbeel van Franse, Belgische en Nederlandse bodem weten te vangen. Een mooie start van het jaar en ik kan deze nu een goed en passend vervolg geven met een sessie op een Duitse rivier op de agenda!

 

Het is vrijdagochtend vroeg, als ik met een licht beladen wagen richting onze oosterburen koers. De vergunningen heb ik eerder dit jaar al allemaal geregeld, waardoor ik nu linea recta richting de rivier kan. Ik ben al jaren in het bezit van een Duitse vijfjaren vergunning. Deze landelijke vergunning is noodzakelijk om überhaupt een vergunning voor de te bevissen rivier te kunnen kopen. Die vijfjaarlijkse vergunning kan je telkens met diezelfde periode verlengen en is helaas nog niet via een online-variant te regelen. Dit moet nog ouderwets per post (met geld in het envelopje) of je moet persoonlijk richting een gemeentehuis. De vergunning voor de rivier zelf zijn vaak bij hengelsportzaken te regelen. Wat dat betreft zijn wij in Nederland gezegend met één Vispas voor bijna alle rivieren…

 

Van-Duitsen-bloed-02

Vandaag ga ik een kleine Duitse rivier bevissen…

 

Vandaag ga ik een kleine rivier bevissen en zo vroeg in het voorjaar geef ik hierbij de voorkeur aan de madenvisserij. Ik heb eenliter maden en hennep ingeslagen en dat zou voldoende en hopelijk ook doeltreffend moeten zijn. Uiteraard heb ik ook een aardig assortiment aan pellets achter de hand, voor het geval ‘de Duitsers’ vandaag moeilijk gaan doen. Eenmaal geïnstalleerd liggen m’n hengels al snel in en die actie wordt prompt gevolgd door een klein hennep-bombardement. Als haakaas gebruik ik een cocktail van vier-vijf witte maden in combinatie met een rode kunstmade. Het water is nu relatief helder en deze opvallende kleuren combinatie moet de barbeel extra kunnen triggeren. 

 

Van-Duitsen-bloed-03

Opvallende kleuren combinatie in een cocktail van vier-vijf witte maden in combinatie met een rode kunstmade.

 

Na vijf minuten vissen krijg ik al een enorme dreun op één van de hengels. Het lukt me ook om meteen een dreun terug te geven en zo sta ik amper aan deze rivier en kan ik nu al het gevecht aan gaan met de eerste vis. In eerste instantie geeft deze dapper weerstand, maar uiteindelijk weet ik de vis in het net te krijgen. Het is geen barbeel, dat had ik gezien de dril eigenlijk wel verwacht, maar een joekel van een kopvoorn. Helaas heeft deze vis een merkwaardig vergroeide bek en dat doet aan de schoonheid iets af. De kopvoorn komt bovendien één centimeter te kort om mijn PR voor deze vissoort te evenaren, maar met 57 cm blijft dit een echt een gigantische vis. 

 

Van-Duitsen-bloed-04

Van-Duitsen-bloed-05

Gutenmorgen, wat een start!

 

Gedurende de twee volgende uren krijg ik nog twee keer een tik op dezelfde hengel, maar deze aanbeten zetten niet genoeg door om de haak te kunnen zetten. Het lijkt me verstandig om steeds te blijven voeren en zo deponeer ik om het kwartier maden en hennep op de gekozen stekken. Naast de hengel met maden heb ik ook één hengel voorzien van een pellet als haakaas. Mijn gevoel zegt dat het op taaie dagen echt het verschil kan maken met welk aassoort je vist. Vooraf weet je nooit waarop ze ‘het’ doen en die kans spreiding heeft mijn al menig keer van een blank sessie afgeholpen. Gelukkig heb ik nog wat uurtjes voor de boeg en weet ik dat de middag hier het beste deel van de dag is. Zo vroeg in het jaar is de barbeel zeker nog niet de hele dag actief en moet je het echt hebben van bepaalde bijtmomenten. Zelf ben ik ondertussen ook wel aan een bijtmomentje toe en de zelfgemaakte broodjes hamburger smaken heerlijk en doen me goed. 

 

Van-Duitsen-bloed-06

Het lijkt me verstandig om steeds te blijven voeren…

 

Net na het middaguur buigt de maden hengel flink door en weet ik meteen dat ik met barbeel te maken heb. Deze vis heeft absoluut nog geen zin in een foto-momentje en geeft alles wat die in zich heeft. Het obstakel stroomafwaarts komt akelig dicht binnen bereik, maar gelukkig raakt de vis uiteindelijk toch vermoeid en kan ik het tij keren. Na een minuut of vijf kan ik ook deze vis scheppen en wederom zie ik een prachtige vis in het net. Mijn barbeelhart bonkt en wat een heerlijk gevoel dat de reis naar Duitsland niet voor niets is geweest. Bij het opmeten word ik nog vrolijker. Het is met 67 cm de grootste barbeel die ik tot dan toe in Duitsland heb mogen vangen!

 

Van-Duitsen-bloed-07

Met 67 cm de grootste barbeel die ik tot dan toe in Duitsland heb mogen vangen!

 

Na een korte fotoshoot zet ik de barbeel weer rustig terug en kan de hengel weer in. Het duurt niet lang of wederom is het bingo. Er volgt eenzelfde ritueel als bij de dril van de barbeel. Deze vis vergt ook het uiterste van het materiaal en ik sta te genieten van deze dril. Uit het niets schiet de vis helaas los en blijf ik enigszins verbouwereerd achter. Waarschijnlijk niet 100% goed gehaakt, maar ja, dat kan nu eenmaal ook gebeuren. Lang kan ik er niet bij stil blijven staan, wat ook de hengel met de pellet wordt behoorlijk getest. Deze hengel ligt een stuk dichterbij dan de hengel met de maden en zodoende heb ik de vis al snel in het vizier. Het blijkt wederom een beauty van een barbeel te zijn en maar net iets kleiner dan zijn voorganger. Voor mij is dit ook meteen de laatste activiteit van de dag en zoals wel vaker kwamen de barbeel aanbeten allemaal in een vrij kort tijdbestek; typische bijtmomenten. 

 

Van-Duitsen-bloed-08

Voor het eerst heb ik ook even gevoel bij de ‘Van Duitsen bloed’ passage uit ons volkslied…

 

Zo sluit ik dit eerste kwartaal af met een landen-kwartet aan barbelen. Voldaan stap ik in de auto om weer aan de terugreis te beginnen. Heerlijk gevoel om deze prachtige vissen te vangen in het mooie Duitse landschap en vooral omdat het pas zo vroeg in het voorjaar is. Tijdens de terugreis zie ik alles door een Duitse roze bril en voor het eerst heb ik ook even gevoel bij de ‘Van Duitsen bloed’ passage uit ons volkslied…


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.