Laat de lente maar komen! | blog Jaco Verhagen

13 maart 2017 | Jaco Verhagen

Jaco Verhagen

Specialist op de commercials

Tja, en dan is het maart en kun je merken dat de dagen alweer beginnen te lengen. Je hoort de vogels steeds vroeger en vaker en dan weet je dat de lente er voorzichtig begint aan te komen. En wat mij betreft kan dit niet vlug genoeg gebeuren. Februari was dan wel niet echt koud, maar aan regen hebben we geen gebrek gehad. Er stonden deze maand  twee wedstrijden van de Witvis Totaal Winter Carp Classics op het programma en de afsluiting van de maand was hier in Brabant vanzelfsprekend voor de carnaval. Aansluiten nog even de Visma bezocht en je bent zomaar weer een maandje verder...

Sfeerbeeld van Visvijver De Vossekuil.

 

Eerst was het begin februari tijd voor een inhaalwedstrijd van de Witvis Totaal Winter Competitie. Door de vorst eerder in januari lag de vijver dicht en konden we toen niet vissen. De wedstrijd moest derhalve worden verplaatst naar begin februari. Het ijs was nog maar net van het water af en meestal betekent dat niet veel goeds, als het koude ijswater de temperatuur van het water nog verder naar beneden brengt. De verwachtingen waren dan ook niet hoog gespannen en een ieder hield rekening met een taaie visserij. Hoe anders zou het verlopen, want na nog geen kwartier vissen werden de eerste kromme hengels al gesignaleerd en na een uurtje vissen waren er al diverse vissers met een paar vissen. Aan mijn kant van de vijver schoot Peter Vervaart als een raket uit de startblokken en binnen de kortste keren had hij iedereen op achterstand staan. Ik had zelf na drie uur vissen pas één vis in mijn net en beleefde dus een moeilijke start…

 

Ik viste op ongeveer 30 meter met een method, die ik had voorzien van het nieuwe method voer van Neobaits. Deze groene Method Fish dit is een super voertje voor de method en mooi fijn van structuur. Op mijn stek had ik eerst enkele korven geworpen om zo mijn stek wat op te bouwen, maar nog geen indicatie van aanwezige vis  gehad. Op 20 meter had ik ook een plek gemaakt, die ik vervolgens onderhield door er met mijn katapult geregeld een paar 8 mm pellets over te schieten. Ook op deze stek kreeg ik echter geen lijners en wist ik slechts één vis te vangen. Met nog een uur op de klok en iedereen in mijn sector al op meerdere vissen, zag het er niet best voor mij uit. Ik besloot het maar weer eens te gaan proberen op de 30 meter lijn, waar de Method Fish inmiddels hopelijk toch wel wat vissen aangetrokken had. Ik beaasde mijn hair met een zwarte cuberdon dumbel en gooide in. Ik kreeg nu wel direct een paar lijners, maar een mooie aanbeet bleef vooralsnog uit. Ik besloot geduldig af te wachten en al mijn troeven op deze stek te zetten. Na 20 minuten zwiepte mijn feedertop dan toch ineens krom en was mijn tweede karper een feit. Het was weliswaar een klein exemplaar, maar… vis is vis.

 

Laat-de-lente-maar-komen-02

Tijd om het nieuwe Method voertje in te zetten…
  
Met nog 40 minuten op de klok mijn method snel weer van aas voorzien en weer ingegooid. Opnieuw volgden er de nodige lijners, maar voor dat die resulteerden in een goede aanbeet, ging er toch al gauw weer een kwartier voorbij. Toen hing uit het niets ineens nummer drie aan de andere kant van de lijn en trok flink voor zijn vrijheid. Zover ik kon zien, had alleen mijn buurman een vis of acht en hij was zeker niet meer in te halen. De andere vissers hadden echter ook nog slechts twee of drie vissen en met nog een kleine 20 minuten te gaan, lag een 2de plaats in m’n sector weldegelijk nog binnen bereik.

 

In deze 20 minuten leek mijn stek alleen maar beter te worden en ving ik er nog twee karpers bij. Het nieuwe Neobaits voer leek zijn werk goed gedaan te hebben en ik dacht dat ik met mijn vijf vissen zeker was van een tweede plek. Maar na de wedstrijd bleek helaas dat ik niet alles goed gezien had en waren er nog twee andere vissers met ieder vijf vissen. Ik voelde de bui al hangen, want ik wist dat ik niet de grootste exemplaren had gevangen. Na de weging bleek dat mijn buurman inderdaad gewonnen had met 25,7 kilo en dat is bepaald niet slecht voor een winterwedstrijd. De Runner Up had ruim 14 kilo (dat was ik helaas niet…) en de nummer drie zat daar maar 400 gram onder, met net geen 14 kilo (was ik helaas óók niet…). Mijn vijf vissen wogen uiteindelijk het minste, zoals ik dat al verwachtte, en leverden uiteindelijk slechts 10,9 kilo op en daarmee een 4de plek. Maar over het nieuwe voer was ik uiterst tevreden en als testdag was deze dag beslist wel geslaagd.

 

Laat-de-lente-maar-komen-03

Meer dan een wat zuinige vierde plek zat er niet in!

 

Inmiddels heeft de loting plaats gevonden voor de competitie van de DCL (Dutch Carp Lakes), die wij als Neobaits als sinds het begin mee vissen. Ook deze competitie is  nog steeds groeiende en inmiddels hebben we het aantal van maar liefst 28 deelnemende teams bereikt. Het format van deze competitie is wat gewijzigd en met ons Neobaits-team hebben er weer ontzettend veel zin om te gaan starten met deze competitie. Het schema is bekend, de namen zijn ingevuld en een ieder is druk bezig met de voorbereidingen. Zo moeten wij de eerste wedstrijd naar de Sprong, een water waarmee wij niet veel ervaring hebben. Met zijn behoorlijke diepte is deze vijver een lastige noot om te kraken. We weten dat we hier nu met 3 grams dobbers mogen vissen en hebben wij op de afgelopen Visma na hartenlust dobbers ingeslagen om thuis volop aan de slag te gaan met het maken van tuigen.  Wij hopen als Neobaits in ieder geval op een super spannende en vooral sportieve competitie.

 

Laat-de-lente-maar-komen-04

Geschikte dobbers voor het relatief diepe water van De Sprong.

 

Over de tweede winterwedstrijd in februari kan ik verder kort zijn. Op mijn 30 meter lijn kon ik niks gevangen krijgen en mijn aanpak was verder hetzelfde als eerder. Ik had dus ook op 20 meter met pellets een voerstek gemaakt. Hier ving ik al snel een visje, maar erna bleef het lang stil, te lang. Ik bleef wel geregeld door schieten en bemerkte toch echt wel wat activiteit bovenin het water. Ik pakte nu dus mijn pellet waggler en wierp in. Vrijwel direct na het landen knalde mijn dobber onder en een mooie graskarper was de klos. Ik wist zo bovenin nog twee vissen meer te vangen en dat had ik eigenlijk niet durven verwachten, zo vroeg in het jaar. Hoe dan ook: deze vier vissen leverden mij wederom een vierde plaats op. Nu staat deze maand alleen de afsluitende wedstrijd van de wintercompetitie nog op het programma. Het is dus hopen op een goed resultaat en dan volle bak met de voorbereidingen beginnen voor het nieuwe seizoen.

 

Laat-de-lente-maar-komen-05

En opnieuw een vierde plek…

 

Na een paar dagen van heerlijk carnaval vieren heb ik mijn vissen beperkt tot wat struinen langs mijn kanaal met m’n dropshot hengel. Ook de vis bleek echter nog niet ‘in the mood’ en uiteindelijk toonde slechts één klein snoekbaarsje interesse in mijn shadje.

 

In het eerste weekend van maart heb ik de Visma in de Rotterdamse Ahoyhallen bezocht en daar waren weer genoeg interessante dingen te zien. Zeker voor het sterk in populariteit toenemende street fishing waren er volop stands aanwezig. Dus hier maar weer wat nieuwe Westin shads ingeslagen en daarnaast ter voor bereiding op de 1e DCL-wedstrijd op de Sprong ook nog maar wat zware bolvormige dobbers om de diepte aldaar goed te kunnen trotseren.

 

Laat-de-lente-maar-komen-06

We zijn er klaar voor!

 

Nu maar hopen dat de lente verder doorzet en dat ik in mijn volgende blog weer kan schrijven over een wat ‘luchtiger’ visserij. Wat mij betreft kan het winterpak niet snel genoeg weer naar zolder...


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.