Terug in Engeland | blog Jaco Verhagen

07 november 2016 | Jaco Verhagen

Jaco Verhagen

Specialist op de commercials

De nazomer waarmee we haast de gehele maand oktober te maken hebben gehad was heerlijk zacht en we werden veelvuldig getrakteerd op zon en aangename temperaturen. Ideaal visweer dus en dus zat ik dan ook weer veelvuldig aan de waterkant.

De Method Feeder gepimpt met de nieuwe Bait Smoke.

 

Als eerste stond voor ons de laatste teamwedstrijd voor de Dutch Carp Lakes competitie op het programma en daarvoor moesten we naar Aquavita, een commercial waarmee wij niet veel ervaring hadden. Daar kwam ook nog eens bij dat we het moesten opnemen tegen De Vries Beter Vissen, Team Guru en de mannen van Hareco Matrix en dus konden we vol aan de bak. Na de loting en de verdeling van de stekken bleek het al snel een taai dagje te worden en was het schrapen voor een visje. Zelfs al na enkele uren vissen waren er nog verschillende vissers zonder ook maar één vis in het net, of slechts een klein bliekje of karpertje. Van ons Neobaits team waren gelukkig al snel alle vissers van de nul af en we hadden zelfs allemaal diverse vissen in het net, al waren die niet allemaal even groot. Leon kende een vliegende start en had na een paar uur vissen een vijftal brasempjes binnen. Richard, die tegen het eilandje kon vissen, had ook toen ook al een vijftal vissen, maar deze waren van een klein formaat. Ook Jack had wat klein spul bij elkaar gescharreld. Alleen Jan wist in het laatste anderhalf uur nog een paar mooie karpers van formaat te vangen. Na het eindsignaal volgde het wegen en daaruit bleek wel hoe moeilijk het vandaag al wel niet was. Erwin van Schilt van Team Guru wist met een paar dikke karpers de dagwinst naar zich toe te trekken met iets meer als 7 kilo. Ook Dennis van hetzelfde team had nog ergens wat vis weten te vangen en hij werd 2de . Maar daarna was het ons Neobaits team dat de plekken voor zich opeiste en na alle punten opgeteld te hebben, bleek dat we met slechts één puntje verschil met Team Guru 1ste waren geworden. Een knappe prestatie van het team en in de DCL onze eerste één. Hè hè.

 

terug in engeland 02

Het volledige Neobaits visteam.

 

Na die wedstrijd werden alle spullen in de bus geladen, want zondagochtend vroeg stond ons vertrek voor onze tweede trip naar de UK gepland. Het beloofde qua weer een lekker weekje te worden en dus stonden we alweer te popelen om te vertrekken. Doordat we alle spullen van ons drieën in één bus hadden weten te krijgen konden we mooi samen reizen en ditmaal was besloten om de overtocht met de Kanaal Shuttle te gaan maken. Dit is weliswaar iets duurder, maar reist veel relaxter. We kwamen het grote terrein van de Kanaaltunnel oprijden en na het digitale inchecken konden we meteen de trein op. Vervolgens waren we in 20 minuten aan de overkant, veel mooier kan niet. In Engeland was het nog anderhalf uur rijden, maar op zondagmorgen is dit ook goed te doen en we waren dan ook snel bij ons Bed and Breakfast. Daar de koffers op onze kamer gezet en op naar het vijvercomplex Gold Valley. Daar hebben we om te beginnen de shop helemaal uitgekamd en de nodige spullen gekocht en vervolgens hebben we een vijver uitgekozen waar we zouden gaan vissen. Op de beste vijvers waren, omdat het zondag was, wedstrijden gepland en we besloten om het eens op het kleine Bat Lake te gaan proberen. Op zich een mooi klein vijvertje met een hoop lelievelden en een paar eilanden erin. Maar over het vissen konden we kort zijn: dat bleek moeilijk en naast wat witvis wist een ieder slechts een paar karpers te vangen. Aangezien we al vanaf 3.00 uur in de ochtend aan het  reizen waren, werd na het vissen een restaurant gezocht en goed gegeten en daarna doken we snel onze bedden in om op de nieuwe dag weer lekker fit te zijn.

 

Die tweede dag bracht ons naar Willlow Park Fishery en de vijver lag er als een spiegel bij. We gingen daar met de vaste stok aan de gang en ook hier was het een wat moeilijkere visserij dan dat we eerder dit jaar in mei hadden ervaren. We moesten nu echt werken voor wat karpers! Ik had op vijf meter een stek met wat hennep en casters gemaakt en kon daar aan één stuk prachtige voorns en blieken vangen, maar we kwamen uiteindelijk voor de karpers. Gelukkig vingen we die uiteindelijk ook wel, zelfs in onze margin stekken. Het was echter allemaal een stuk moeilijker geworden. Of dit nu met de dalende nachttemperaturen te maken had - wie zal het zeggen. We hadden die morgen immers al wat lichte nachtvorst gehad.

 

terug in engeland 3

Terug op het vertrouwde complex van Willow Park Fishery.

 

De dinsdag en woensdag zouden we naar Bowsaw en Billhook Lakes gaan en dat was in mei onze topvijver.  Na een korte rit door het buitengebied kwamen we aan bij deze twee prachtvijvers. Maar ook hier werd ons verteld door een lokale visser dat de vangsten tijdens wedstrijden de laatste week behoorlijk terug waren gelopen. Ik  besloot hier om met de method richting een leliebed te gaan vissen, met verder op 11,5 meter een stek voor de stok en ook een margin plek. Iedereen ving een leuk visje, maar het was niet helemaal wat we gewend waren. De prachtige ligging van deze vijvers met zijn natuur en het weer maakten echter veel goed en we konden die middag zelfs in onze polo`s vissen. De dag nadien bezochten we wederom deze vijver, maar namen nu plaats aan de andere kant. Dit leverde uiteindelijk hetzelfde resultaat op, maar met zo’n 15 à 20 vissen de man hadden we zeker niet te klagen.

 

terug in engeland 4

Met zo’n 15 à 20 vissen de man hadden we op Bowsaw zeker niet te klagen.

 

Op donderdag hadden we besloten om wederom een kijkje te gaan nemen op Gold Valley en dan op Syndicate Lake te vissen. Daar hadden we nog nooit gevist en deze vijver zou volgens velen het beste water op Gold Valley zijn. Dat moesten we dus zeker eens proberen… Aangekomen aan Syndicate Lake hadden we haast de hele vijver voor ons zelf en ging ieder op zijn stek aan de gang met een method feeder om hier wat vis te vangen en in de tussentijd alvast aan te voeren op de 11,5 meter stoklijn. Al snel werden de eerste karpers en enkele dikke brasems gevangen. Maar telkens na een paar vissen stopte het weer voor een tijdje. Vervolgens werd daarom op de 11,5 meter lijn gekeken en ook hier werd meteen al een enkele karper gevangen. Naarmate de dag vorderde, viel op dat deze lijn alsmaar beter werd en dat er juist daar steeds meer vis vandaan kwam. Ook de margins werden hier nier vergeten en onder het kantje werden de echte varkens aangetikt.

 

Omdat deze vijver ons nog wel het best was bevallen, visten we ook de vrijdag op Syndicate Lake. Deze dag verliep werkelijk super, waarbij dankzij het lekkere weer zelfs karper met de pellet waggler werd gevangen. Ik had op mijn stek een mooie kantje waar ik mijn method feeder tegen de struiken kon gooien. Ik besloot hier om wat geweekte 2 mm micropellets van Neobaits in te zetten en tegelijk mijn method mooi te ‘versieren’ met de nieuwe Bait Smoke van Neobaits. Al na een kwartier had ik een mooie karper gevangen en of het nu kwam door de Bait Smoke, de aanbeten werden steeds beter en ik wist enkele mooie vissen te vangen. Die Bait Smoke zal overigens binnenkort in onze Lage Landen verkrijgbaar zijn. Ook mijn margin stek was wederom super, met enkele ware bonusvissen. Deze laatste visdag hadden we ieder lekker gevangen en dus wederom volop genoten.

 

terug in engeland 5

Een van de mooie vissen van Syndicate Lake.

 

En dan breekt daar de zaterdag alweer aan, de dag waarop onze terugreis voor de deur staat. We besloten om deze dag niet meer te gaan vissen, maar om een kennismakingsbezoek te brengen aan een nieuwe vijver, genaamd Marsh Farm. Zo konden we kijken of dit iets was voor in de toekomst en tegelijk de op het terrein aanwezige tackle shop bezoeken. Daar hebben we wat rond gedoold en wederom de nodige spullen ingeslagen en toen moesten we toch echt huiswaarts gaan…. Zucht.

 

terug in engeland 6

Dát zijn de bonusvissen die ‘t ‘m doen!

 

Het laatste weekend van oktober had ik nog een wedstrijd gepland staan op ’t Mun. Ook tijdens deze leuke, door Hengelsport Lauwe georganiseerde  wedstrijd was het schitterend weer. Aangekomen op mijn gelote stek bleek ik behoorlijk wat ruimte te hebben en dus dacht ik meteen dat het hier moest gaan lukken. Maar na alles geprobeerd te hebben, kreeg ik uiteindelijk slechts één mooie aanbeet die resulteerde in een gehaakte karper. Helaas werd echter een losschieter mijn deel. Dit was alles wat er op mijn stek gebeurde, maar ja: ook dát blijft vissen. Nu op naar de Wintercompetitie van Witvis Totaal, die begin november weer op verschillende vijvers zal losbarsten. Kijken of we hier meer geluk hebben…


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.