De Ardennen verwennen… | Blog Nico Breevaart

24 oktober 2016 | Nico Breevaart

Nico Breevaart

Barbeelspecialist

In navolging van onze geslaagde sessie in de zomervakantie besluiten dochter Isabel en ik om ook in oktober ons geluk te beproeven met een tweedaagse in de Ardennen. Persoonlijk vind ik de Ardennen dan echt op zijn allermooist. De geur van gevallen bladeren en een geweldige kleurenpalet aan de bomen maken het erg aantrekkelijk om er op uit te trekken. In dit decor hopen we een paar mooie vissen te kunnen verschalken.

 

Het plan is om op donderdag af te reizen en rond de middag in te checken bij het hotel. Zodra we dat achter de rug hebben, kunnen we de middag gebruiken voor het eerste visgedeelte van onze trip. Het heeft de weken voordien gelukkig weinig geregend waardoor de waterstand van de Ourthe nog vrij laag is voor de tijd van het jaar en daaraan gerelateerd staat er ook weinig stroming.

 

Het grootste voordeel van deze omstandigheden is dat we nu minder last hebben van de in het water gevallen bladeren. Ik heb in het verleden ook oktobersessies gehad waar ik binnen tien minuten zoveel bladeren aan mijn lijn had hangen dat ik daarvan een prachtig herfststukje had kunnen decoreren...

 

De-Ardennen-verwennen-02

Isabel en ik krijgen geen genoeg van onze vader-dochter vistripjes.

 

In tegenstelling tot de zomersessies laat ik nu de maden en wormen achterwege en wordt er vandaag door mij uitsluitend met pellets of Smac gevist. Isabel denkt daar doorgaans iets anders over en vist zoveel mogelijk met de maden, zo ook nu. We starten allebei met één hengel en traditiegetrouw vliegt als eerste een halve liter hennep richting de stek. Het eerste uur verloopt met alleen één schamele aanbeet voor Isabel erg rustig.

 

Pas nadat ik de pellet heb ingeruild voor een klein blokje Smac krijg ook ik het eerste teken van leven en na een felle aanbeet kan ik een prachtig gekleurde forel noteren. Gebeurt overigens niet heel vaak dat ik op luncheon meat een forel vang. De vis gaat snel weer terug, want deze wilde beekforellen zijn echt hele kwetsbare vissen.

 

De-Ardennen-verwennen-03

Het was stilletjes met de visserij, maar we genoten er niet minder om!

 

Na deze vis valt het weer stil en Isabel vraagt zich af hoe het kan dat je acht weken daarvoor de ene na de andere vis op de maden vangt en dat het nu, om maar een understatement te gebruiken, niet echt storm loopt. Ik geef aan dat dit grotendeels met de watertemperatuur te maken heeft. Nu het toch zo rustig is qua aanbeten besluiten we om de watertemperatuur te meten en deze blijkt bijna 9 graden te zijn gekelderd ten opzichte van onze zomersessie van hooguit acht weken voordien. Wat we ook proberen die middag, het wil niet lukken op deze stek. Normaliter zie ik ook nog vis flanken, maar ook dat heb ik helemaal niet gezien.

 

We besluiten om het qua vissen voor gezien te houden en de warmte van een brasserie op te zoeken om de innerlijke mens te verwennen. Tijdens het eten bedenken we een strijdplan voor dag twee. We gaan het in ieder geval ergens anders proberen; alternatieven genoeg! Na het eten is het helaas al donker, waardoor we de beoogde stekken niet alvast meer goed kunnen bekijken. Op naar het hotel en de volgende ochtend weer vol goede moed vroeg uit de veren.

 

De-Ardennen-verwennen-03

De-Ardennen-verwennen-04

Op dag 2 flitst Isabel uit de startblokken met o.a. twee mooie serpelingen.

 

Op dag twee is het op weg naar onze prachtige locatie ook zonder te vissen al genieten geblazen; wat is het hier toch prachtig. Zelfs na al die jaren blijf ik ervan genieten. Deze stek aan de Ourthe is iets dieper en naar mijn gevoel moet het hier toch wel gaan lukken vandaag. Ik zet nu hoger in en start met twee hengels waarbij ik mijn kansen spreid met pellets en Smac.

 

Isabel flitst uit de startblokken met een paar grondels en ook twee mooie serpelingen. Met zo’n start voel je meteen het vertrouwen groeien dat we vandaag wel de juiste stekkeuze hebben gemaakt. Na een klein uur wordt ook de kwaliteit van mijn hengel getest door een enorme aanbeet. In eerste instantie denk ik aan barbeel, maar bij het zien van de vis maak ik een vreugdesprong. Voor me zie ik een enorme dikke en grote kopvoorn. Na het meten van de vis blijkt dit mijn personal best voor kopvoorn te zijn: 58 cm! Opvallend is ook dat de vis werkelijk puntgaaf is; geen schub zit verkeerd en er is geen enkele beschadiging te zien.

 

De-Ardennen-verwennen-06

Met 58 cm een nieuw Personal Best voor kopvoorn.

 

Ondertussen zie ik Isabel met regelmaat en met succes aanslaan; wát een verschil met gisteren. De sfeer zit er dan ook goed in en we maken even tijd voor koffie met wat lekkers. Een tweede bakje zit er voor mij niet in, want wederom giert mijn Baitrunner. Gezien de power van die eerste run weet ik meteen dat het barbeel is en na enige tijd krijg ik ook de bevestiging en kunnen we wederom een prachtvis scheppen. Dit zijn van die sessies waarbij het aanvankelijk allemaal erg moeizaam verloopt, maar waarbij de voldoening bij het vangen vervolgens in het kwadraat gaat.

 

De-Ardennen-verwennen-07

Genieten in het kwadraat!

 

We hinken na een uur of vijf vissen een beetje op twee gedachten. Vissen we nu het weer wat moeizaam gaat nog een tijd door of pakken we in en doen we ons nog tegoed aan de natuurpracht. Uit ons directieberaad komt een compromis naar voren, waarbij we tot net na de middag door zullen vissen. Dat geeft ons nog ruim een uur de tijd. Dat uurtje blijkt precies genoeg om toch nog een tweede barbeel in het net te krijgen. De aanbeet was wederom fenomenaal en met een big smile sta ik weer te drillen. Deze barbeel is niet zo groot als de eerste, maar een mooie en waardige afsluiter van deze sessie.

 

Door met de koudere watertemperaturen te kiezen voor een dieper deel van de rivier, wisten we op onze tweede en laatste visdag toch de aanbeten te forceren die ons richting Ardennen hadden getrokken.

 

Na een late lunch in onze favoriete brasserie toeren we nog een paar uur door de omgeving en ontdekken we zo ook meteen weer nieuwe potentiële visstekken. De natuur is in deze tijd echt betoverend mooi en ik kan iedereen een bezoekje aan de Ardennen in de herfst aanraden.

 

Op de terugweg concluderen dat we uiteindelijk toch hele mooie vissen hebben gevangen, met die prachtige kopvoorn als hoogtepunt en dat we daarnaast genoten hebben van alles om ons heen. Deze trip voelde echt als een pure verwennerij! Helaas moeten we de Ardennen weer achter ons laten, maar wel met de wetenschap dat we met kerst weer terug zijn op plaats delict.

 

Wordt vervolgd dus!


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.