Bedreigingen van de (wit)visserij

10 december 2016 | Willem Stolk en JanWillem Nijkamp

Dit jaar zijn de discussies over visvangsten, beroepsvisserij, aalscholvers en andere negatieve invloeden op onze geliefde hobby heftiger dan ooit voorheen. Overal op de social media zie je initiatieven ontstaan met als doel de beroepsvisserij te stoppen. Is dat beëindigen van onttrekking van schubvis de oplossing voor alle problemen? Is er überhaupt nog toekomst voor de hengelsport?

 

 

Vissen betekent voor het merendeel van ons meer dan alleen naar een dobbertje staren. Het is onze passie. Vaak krijgen we echter het gevoel dat wij niet worden gehoord, omdat wij ‘slechts’ hobbyisten zijn. Onder sportvissers is er bijvoorbeeld onbegrip over het feit dat er aan beroepsvissers vergunningen worden afgegeven om massaal schubvis weg te vangen en te verhandelen. Vergunningen die worden verleend zonder gedegen onderbouwing. Zonder exact te weten wat de kwaliteit en omvang is van de huidige visstand en wat een gezonde quotum zou moeten zijn voor een bepaald watergebied, wil je van een verantwoord ‘beheer’ kunnen spreken.

 

Dit is bijvoorbeeld het geval in het Benedenrivierengebied. Vele decennia terug heeft de Rijksoverheid daar een aantal beroepsvisserijbedrijven gefaciliteerd door hen de mogelijkheid te bieden om in de wintermaanden op schubvis te vissen. Dat betrof met name de zogenoemde pootvis; brasem en voorn die – gesubsidieerd door de toenmalige OVB – werd aangekocht door hengelsportverenigingen voor uitzetting in hun veelal afgesloten verenigingswateren. Die zegenvisserijen op pootvis waren voor de beroepsvisserij een welkome bron van inkomsten, als in de wintermaanden niet of nauwelijks op aal kon worden gevist. De georganiseerde sportvisserij werkte mee aan het vergunningensysteem, want in de eerste plaats zwom er in het toen nog zeer voedselrijke water van de Benedenrivieren meer dan voldoende brasem en voorn en bovendien kwam die handelspootvis ten goede aan de sportvisserij.

 

Maar de tijden zijn veranderd. In verband met de dioxineproblematiek mag aal uit een aanzienlijk deel van het Benedenrivierengebied niet meer worden verhandeld in verband met de gezondheidsrisico’s. En dus gingen beroepsvissers die daartoe vanouds een vergunning hebben, zich massaal op schubvis richten. Niet gehinderd door enige beperkingen, door quota of door controles. Want in de tijd dat alles goed ging, was nagelaten om zaken als verplichte evaluaties, vangstplafonds etc. in de vergunningen op te nemen. Maar toen was er sprake van eutrofiëring en dus veel voedsel en een dichte visstand. Dat ligt anno 2016 totaal anders....

88WT-Beroepsvisserij-02

Wil jij het complete artikel uit deze Witvis Totaal 88 graag als eerste lezen? Neem dan nu meteen even een voordelig abonnement en klik hier.


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.