Peuteren in de Ardennen | Blog Nico Breevaart

26 september 2016 | Nico Breevaart

Nico Breevaart

Barbeelspecialist

Vaak wordt mij gevraagd wat nou eigenlijk mijn favoriete visserij of visstek is. Nu kom ik jaarlijks aan vrij veel rivieren en dan ook nog eens in diverse landen, maar na al die jaren blijf ik echt verliefd op de Belgische Ardennen. Op de gesloten maanden na is daar heel het jaar door barbeel te vangen, maar als in de zomer het water laag staat en er met licht materiaal gevist kan worden, ben ik pas echt in mijn element! Elke zomervakantie bivakkeer ik dan ook wel een paar dagen aan de oevers van zo’n typische glasheldere Ardense rivier.

 

Zo reis ik begin augustus jl. samen met Isabel en een vriendin af en staan we al rond een uur of 8 in de morgen gewapend met maden en wormen aan de Ourthe.
Ik heb thuis de waterstand gecheckt, maar desondanks blijft het toch elke keer weer een verrassing hoe je eenmaal te plaatse de rivier aantreft. Vandaag is deze echt kraakhelder en ik kan op 80% van de rivier zo tot op de bodem kijken. Op enkele kopvoorns na, zie ik verder echter geen enkel teken van leven.

 

Ik weet dat er 100 meter stroomopwaarts een verval optreedt in de rivier, waardoor er op dat punt een stroomversnelling ontstaat. Aangekomen bij deze stek krijg ik goede moed. Op dit deel van de rivier kun je in het diepste gedeelte de bodem van de rivier niet zien door de stroming en het bellenspoor dat de stroomversnelling veroorzaakt. Dit wordt vandaag ons jachtterrein.

 

Peuteren-in-de-Ardennen-02

Deze stek in een stroomversnelling wordt vandaag ons jachtterrein.

 

Nog voor ik de spullen uit de auto haal, observeer ik de stek nauwgezet met behulp van een polaroid bril en lang hoef ik niet te wachten. Binnen een halve minuut zie ik al een mooie vis flanken; dit moet wel barbeel zijn! Blijft altijd leuk, als je met zo’n bril van alles ziet gebeuren onder water en enthousiast staat te wijzen, terwijl degene naast je zonder polaroid bril niets anders ziet dan stromend water…

 

Pas als de meiden mijn bril opzetten, zien ze eindelijk waar ik op doelde. Gemotiveerd door enthousiasme staan binnen tien minuten alle benodigde visspullen op de stek. Hoewel ik weet dat de vis in de stroomversnelling ligt, start ik toch met het voeren van een halve liter hennep. De rivier is hier zo smal dat dit gewoon met de hand kan gebeuren. De hennep moet er voor zorgen dat de vis wordt aangezet om te eten, het liefst schransen.

 

Peuteren-in-de-Ardennen-03

Zonder de perfect polariserende glazen van mijn zonnebril valt in het bruisende water niet veel te zien…

 

Waar ik in de winter meestal vis met 1,75 lb barbeelhengels, vis ik onder deze omstandigheden met lichte 3,60 meter feederhengels of zelfs met een winkle picker. Dit kan gemakkelijk omdat ik vis met voerkorven of wartelloodjes van hooguit 20 tot 40 gram. Onderlijnen knoop ik van 21/00 fluorocarbon, voorzien van een haak in maatje no. 12 of 14. Hoewel ik hier ook met pellets aan de slag kan, gaat vandaag de voorkeur uit naar maden, casters en wormen. Met pellets kan ik wat gerichter op barbeel vissen, maar ik vind het juist ook mooi om de kleinere en in Nederland nauwelijks voorkomende vissen op de kant te krijgen.

 

Ik start met een feederhengel en de dames samen met een winkle picker. We schieten uit de startblokken met meteen een serpeling voor Isabel en op mijn hengel een prachtig klein barbeeltje dat de maden niet kon weerstaan. De start krijgt ook een passend vervolg met barbelen van een iets groter formaat. Stuk voor stuk felle krijgers, strijdend voor elke meter. We vangen vervolgens ook nog een heel arsenaal aan andere vissoorten. O.a. kopvoorn, riviergrondel, alver, forel en serpeling komen ons verwelkomen.

 

Ook al betreft het geen grote vissen, voor mij blijft het nog steeds speciaal om deze vissoorten uit de stroomversnelling vandaan te peuteren.  Ik geniet daarnaast ook van het plezier dat de dames naast mij beleven aan het vangen van deze vissen. De vriendin van Isabel was nog nooit in de Ardennen geweest en had zelfs nog nooit gevist. Geweldig om iemand voor het eerst van zijn leven een vis te zien vangen.

 

Peuteren-in-de-Ardennen-04

Peuteren-in-de-Ardennen-05

Ronduit genieten met een keur aan rivierbewoners als tijdelijke bezoekers.

 

Rond de middag houden we een korte lunchpauze, waarna de meiden op ontdekking gaan langs de rivier en ik de stroomversnelling geheel als mijn domein mag beschouwen. De tweede halve liter hennep gaat ook te water en ik vis nu met één hengel met daaraan een madenkorf actief in de bovenloop van de stroomversnelling en de winckle picker drop ik aan het einde van de stroomversnelling.

 

De picker voorzie ik van een wartelloodje en op de haak een flinke tros wormen. Al snel melden de eerste alvers zich aan het front, gevolgd door een klein peloton kopvoorntjes. Het lijkt wel of de kleine vissen van de stek verdreven worden als de barbeel zich meldt. Als ik eenmaal barbeel op de stek heb, vang ik enige tijd geen kleine vis meer. Er is dus duidelijk sprake van hiërarchie onder de waterspiegel. Barbelen van 30-40 cm bevinden zich nu op de stek en geven een fantastische sport op dit lichte materiaal.

 

Peuteren-in-de-Ardennen-06

Peuteren-in-de-Ardennen-07

Met  65 cm veruit de grootste vis die ik op deze stek heb weten te vangen.

 

In mijn ooghoek zie ik uit het niets de winkcle picker bijna te water gaan. De baitrunner stond wat te zwaar afgesteld, maar ik kan de aanval gelukkig pareren. De vis vraagt het uiterste van het materiaal en zwemt tegen de stroom in aan de overzijde van de rivier. Ik kan de vis gewoon zien zwemmen in het ondiepe gedeelte. Dit is echt een enorme barbeel voor deze stek en ik moet nu de vis nog door de stroomversnelling richting het net zien te krijgen.

 

De picker staat echt hoepelrond en ik sta te genieten! Uiteindelijk lukt het me om de vis te landen en met z’n 65 cm is dit veruit de grootste vis die ik op deze stek heb weten te vangen. Voor mij is dit een geweldige afsluiting van het visgedeelte van deze dag.

 

Peuteren-in-de-Ardennen-08

Tenslotte voor het goede fatsoen ook nog een beetje cultuur en historie snuiven…

 

Ik had de meiden nog beloofd om op de terugweg nog een leuk dorp aan te doen. Beetje cultuur en historie snuiven hoort er altijd bij op zo’n dag. Tijdens de autorit richting huis praten we na over de mooie vangsten en weet ik dat ik weer iemand enthousiast heb gemaakt voor het vissen. Deze peutersessie in de Ardennen krijgt dus zeker weten een vervolg!


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (2)

 

Nico

Bedankt Ron en uiteraard goed te horen!!

Ron List

Superleuk verslag weer met mooie plaatjes !! Fijn om te lezen.