Met de stroom mee | Blog Nico Breevaart

18 juli 2016 | Nico Breevaart

Nico Breevaart

Barbeelspecialist

Elk jaar trek ik er een weekend samen met mijn pa op uit om samen achter de hengels te bivakkeren. Hij is degene die mij vanaf mijn vierde jaar altijd meenam richting de waterkant. Het was destijds voornamelijk vaste stok visserij en ik zat als een adhd-er naast hem met mijn bamboe hengeltje. Naar mate de jaren vorderden, kreeg ik wat meer geduld, leerde ik de kleine kneepjes van het vissersvak en begon ik ook daadwerkelijk vis te vangen.

 

Nu, bijna 35 jaar later, is de situatie eigenlijk omgedraaid. Mijn pa heeft nauwelijks tijd nog om te vissen, laat staan voor innovatie op het gebied van de hengelsport. Ik ontdekte op een gegeven moment de feederhengel en sindsdien heeft mijn visserij een ware metamorfose doorgemaakt.

 

Barbeelbloed kruipt waar het niet gaan kan en zo heb ik ook mijn pa aan het barbelen gekregen. Voor de invulling van de jaarlijkse trip krijg ik carte-blanche. Ik kies meestal wel een rivier gelegen in de buurt van of stromend door een stad met enige horecafaciliteiten. We vissen uitsluitend overdag en de avond gebruiken we om de innerlijke mens te verwennen.

 

Na een geslaagde trip aan de Duitse Elbe was het onlangs weer tijd voor een Franse rivier. Dit jaar is de keuze gevallen op een zijrivier van de Loire, La Vienne. De aankomstdag gebruiken we meestal voor het bepalen van de visstek en vissen we nog niet. Uiteraard heb ik vooraf al het nodige speurwerk gedaan en gaan we de beoogde stekken af. We kiezen een stek die makkelijk toegankelijk is en ruim genoeg voor twee personen. Die stek bevond  zich dit jaar in een gedeelte op net na een barrage waar de rivier breder en dieper wordt. Dit zijn belangrijke criteria als je barbeel wilt verschalken.

 

De rivier oogt bij aankomst een stuk kalmer dan ik had verwacht, maar dat heeft ook te maken met het feit dat het de voorgaande weken nauwelijks heeft geregend. Vol goede moed beginnen we de eerste dag met het verdelen en vervolgens opbouwen van de stek. Het zonnetje is ons echt goed gezind, hopelijk de barbeel ook.

 

Met de stroom mee 02

Pa in actie!

 

Na de eerste proefworpen weten we al dat het nauwelijks stroomt en dat voerkorven van 30 of 40 gram voldoende zijn. Ik vis met twee hengels het meest stroomopwaarts. De strategie is om met deze hengels een dik voerspoor aan te zetten. Het voer wordt bij deze hengels losser in de korf gedrukt, waardoor het langzaam stroomafwaarts zal dwarrelen. De hengels het meest stroomafwaarts zouden hiervan moeten profiteren. Om de vis op die stek te houden, zal bij deze hengels het voer strak in de korf gedrukt worden, zodanig dat het bij het inhalen nog grotendeels in de korf zit.

 

Na een goed kwartier krijgen we reeds de eerste aanbeet. Een brasem heeft ons voer gevonden en de kop is er af! We vissen op ongeveer 15 meter vanuit de kant, waardoor het mogelijk is om met de katapult pellets bij te voeren. In het vervolg krijgen we constant korte tikken op de top, maar nog geen echt goed aanbeten. Ik vermoed dat dit kleinere witvisjes betreft die aan het spelen zijn met de 12 mm crabpellets. In voorzie derhalve één haak  van een kleinere pellet om te kijken of dit wel tot een goede aanbeet leidt. Het duurt even maar het werkt wel. Een mooi formaat blankvoorn blijkt de dader. We weten een paar van dergelijke voorns te vangen, maar daarna valt het toch behoorlijk stil. We hebben ondertussen al diverse aassoorten geprobeerd, maar gek genoeg krijgen we op de maden of wormen ook niet de gewenste aanbeet. Volharden in de gekozen strategie is het devies; vroeg of laat moet dit toch resultaat op gaan leveren.

 

Met de stroom mee 03

Een totaal onverwachte, maar desondanks zeer welkome gast.

 

Dat resultaat komt er uiteindelijk ook. De hengel die het meest stroomafwaarts ligt, krijgt een ware run te verwerken. Mijn pa kan vol aan de bak en krijgt beetje bij beetje de vis dichterbij. Na vijf spannende minuten schiet de haak los en blijkt volledig uitgebogen. Ik vermoed dat dit een karper was en hoewel we de vis niet hebben kunnen vangen, geeft dit ons toch een enorme boost. Een goed uur later is het de meest linker hengel die langzaam doorbuigt en is het mijn beurt om de dril aan te gaan. Ik weet, gezien de kracht van de vis, al snel dat dit geen barbeel is. Tien minuten lang krijg ik werkelijk alle hoeken van de rivier te zien, maar uiteindelijk komt de powervis toch binnen schepbereik. Tot mijn verbazing duikt er geen karper op, maar een meerval! Die had ik hier eerlijk gezegd niet verwacht, maar is uiteraard méér dan welkom.

 

Zo is de eerste dag al bijna voorbij en hebben we nog geen teken van leven gezien als het om barbeel gaat. Terrasverplichtingen roepen ons en onder het genot van een biertje praten we na over de visdag. Wat mij betreft een beetje mixed-feelings. Op zich goed vis gevangen met als kers op de taart een meerval op de feeder, maar ik zou toch ook nog graag een barbeel uit de rivier willen zien komen. Dat moet dan maar op dag twee gebeuren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nadat het begon te stromen pakten Senior en Junior uiteindelijk toch noch hun barbelen.

 

Deze start identiek aan dag één en langzaam zit ik te broeden op iets dat anders moet om toch barbeelactiviteit te creëren. Hulp komt echter uit onverwachte hoek. Vanaf onze stek kunnen we de barrage goed zien en vanaf dit moment ook horen. Blijkbaar is er ergens een kraan open gezet en het overtollige water wordt de barrage over geduwd. Het gevolg is dat het echt harder begint te stromen en wat ik daarbij hoopte gebeurt ook. Binnen een kwartier krijg ik een niet te missen aanbeet, met de eerste barbeel als resultaat. In de paar uur daaropvolgend krijgen we de ene naar de andere heerlijke aanbeet die telkens een barbeel oplevert. Hoe bizar is dit? Bijna niet te geloven dat er de voorgaande dag geen spoor van barbeel is te bekennen en het er nu blijkbaar van wemelt op de stek.

 

Begin van de middag stomt het geluid van de barrage en neemt de stroomsnelheid weer geleidelijk af. We krijgen nog wel een aantal aanbeten, maar aanzienlijk minder dan de uren daarvoor. Twee uur later is het echter toch gedaan met de barbeelactiviteit. We kunnen de conclusie trekken dat de barbeel in de periode dat het nauwelijks stroomde dichtbij de barrage bleef hangen en zodra het begon te stromen met die stroom mee kwam naar onze stekken. Wij konden echter niet dichterbij de barrage komen en dus mogen we in onze handen knijpen dat de stroming tijdelijk even toenam.

 

Met de stroom mee 06

Eind goed al goed!

 

Voldaan pakken we in en zoeken ons plekje op het terras weer op en proosten op de goede afloop en smeden alweer voorzichtig plannen voor een volgende editie!


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties geplaatst.