Robert | Blog Leon Haenen

13 juni 2016 | Leon Haenen

Leon Haenen

Liefhebber van beekjes en kleine rivieren

Veel drukte rondom mijn persoontje heeft ervoor gezorgd dat het hoofd even niet in het standje ‘vissen’ stond. Tot drie keer toe stonden alle spullen klaar om te gaan. Tot drie keer toe bracht ik vervolgens s ’morgens alles ook weer terug naar binnen. Als je hoofd er niet bij is, dan is het lastig ontspannen. Daar ben ik in elk geval achter gekomen. Nadat ik een paar weken geleden voor het eerst weer een dagje met mijn broer op pad ben geweest, ging de spreekwoordelijke switch in het standje “on”. Het vist toch net even anders met een broer; dat praat wat makkelijker, dat werkt therapeutisch op een of andere manier. Bij mij in elk geval. Dank daarvoor Lambert. XXX


Ik heb me voorgenomen om een ochtendje op barbeel te gaan vissen. Waar anderen om me heen  klagen dat het veel geregend heeft, klinkt in mijn hoofd een stemmetje dat zegt: “hoge waterstanden, bruin water….veel vissen…” Ik had de waterstand van de Ourthe en Amblève al de hele week in de gaten gehouden. Die bleef vervaarlijk stijgen. Vrijwel altijd hoef je de eerste dagen na zo’n plotselinge stijging niet te gaan vissen, maar zodra de rivier is schoongespoeld, dan zijn het met afstand de beste omstandigheden om aantallen te vangen. Zeker als dat alles ook nog gepaard gaat met redelijke  watertemperaturen.
 
Ik hoopte erop dat ik op de stek kon vissen waaruit afgelopen najaar een aantal dikke exemplaren tevoorschijn zijn gekomen, maar als ik aan het water arriveer, kom ik al snel tot de conclusie dat deze omstandigheden zelfs voor een wildwater kajak wellicht een brug te ver zijn. Het water staat veel hoger dan ik dacht. Een kolkende massa. Niet te doen. Ik bedenk me geen seconde en stap de auto in. Kort denk ik na over mijn verdere opties. De eerste twee stekken die in me opkomen, blijken bezet. Geen probleem. Dan toch maar naar een standaardstek die het vrijwel altijd doet.

 

Robert 2

De vastlood-montage die ik van mijn vriend Tim heb overgenomen, net als de korven.

 

Als ik daar arriveer is er tot mijn grote verbazing niemand aan het vissen. Dat is grappig. Het hele fietspad voor mij alleen. Ik start met één hengel.  Ik heb de twee Victory medium stokken bij me. Die doen het super bij deze waterstanden, want ik kan daarmee gemakkelijk 120-150 gram wegzetten in de harde stroming en ze geven geen kick. Ik zet een hengelsteun op de beton en week op het gemak een halve kilo 6 mm betaïne pellets van DSK. Als ze zacht genoeg zijn , giet ik er een flinke scheut Barbel Special flavour over heen. Super combinatie om als lokaas in de voerkorf te drukken. Ik vis in eerste instantie met een blok luncheon meat. De Korum screw zat er gelukkig nog aan van de laatste sessie, gemonteerd aan een weerhaakloze haak, ook eentje van Korum.

 

Omdat ik erg ongeduldig ben, monteer ik al snel  de tweede hengel ook. Deze wil ik gaan voorzien van twee 14 mm pellets, ook in een Barbel Special uitvoering. Terwijl ik optuig , krijg ik een aardige tik op de hengel. Ik ben alert, maar er gebeurt vooralsnog verder niets. Ik krijg de kans om de tweede stok op het gemak te monteren. Mochten de vissen enthousiast worden, dan gaat de tweede hengel weer aan de kant. Ik doop de twee pellets even een minuutje in de Barbel Special flavour. Daardoor krijgen ze net iets meer aantrekkingskracht, vind ik. De sterkte van de reuk is precies goed.

 

Robert 3

Lekker even dippen in de DSK Barbel special flavour.

 

Als ik de tweede hengel in stelling breng, ramt er op de Smac een barbeel hard vandoor.  Ik sta bij de steun en reageer op tijd. Een heerlijke eerste dril van de dag volgt. Bij deze waterstand lijkt het of de barbelen ontembaar zijn. Het gaat er hard aan toe. Ik dril zoals altijd redelijk hard. Moet kunnen met deze montage.  Terwijl ik de eerste vis loslaat, hoor ik de Baitrunner van de ‘pellethengel’ om me roepen. Binnen 10 minuten ligt nummer twee ook  op de mat. Heerlijk. Dat was weer even geleden! Ik neem uitgebreid de tijd om de twee hengels eerst opnieuw van aas te voorzien en werp ze achter elkaar in.

 

Robert 4

De meeste barbelen hadden nog last van bloedzuigers op de vinnen. Ik heb ze stuk voor stuk verwijderd.

 

Als ik tien minuten later nummer drie van de dag op de mat heb liggen, zie ik van links een man arriveren met een groen pak. Die komt me controleren, denk ik direct. Dat is goed.  Als ik mijn vis aan het onthaken ben, gaat de hengel er met nummer vier van de dag vandoor.  Ik vraag of de man me even wilt helpen. Zoals verwacht neemt hij de vis op de mat even onder zijn hoede en dril ik de vis. Hij biedt aan een foto van me te maken. Terwijl ik poseer met de vis, vraagt hij me of het goed is dat hij ook met de vis poseert. Prima, gebaar ik en druk hem de bronzen schoonheid in de knuisten. Hij houdt de vis ondersteboven vast en vind het prima als ik zo een foto neem.

 

Robert 5

Robert, mijn nieuwe Waalse vriend.

 

Niet veel later bekijkt hij mijn papieren.  We zetten er een V voor. We raken aan de praat . Hij stelt zich voor als Robert. Ik heb direct een goede klik met de man.  Het had mijn pa kunnen zijn. Het is ook een beetje het type zoals mijn vader. Ruw van buiten, zacht van binnen.  Robert heeft een heel leven achter zich als beroepsmilitair. Hij heeft gewerkt bij de Belgische luchtmacht als technicus. Hij vertelt er met veel passie over. Robert is gezegend met een echte karakterkop. Veel rimpels, een ruwe grijze baard. Ik denk dat hij ,voordat hij mijn papieren kwam controleren, eerst het lokale café is gaan inspecteren.  Ik ruik dat ie een beetje gedronken heeft, maar het maakt hem charmant.  Volgens mij doet het hele dorp dat hier. Hij vertelt dat hij graag en vaak op forel vist. Dat doet hij  met elritsen. Die vangt hij in de rivier en bewaart ze in een fantastisch aasketeltje, een zogenoemde ‘Gamelle’.

 

Robert 6

Een collectorsitem aldus Robert, La Gamelle; een ouderwetse aasketel.

 

Terwijl Robert zijn verhaal vertelt, krijg ik weer een beuk aan een van de hengels. Ik sla aan en bied hem de hengel aan. Even kijkt Robert me aan met een blik van: “Dat ga je niet serieus menen?” Maar met twee gestrekte  handen neemt hij de hengel van me over. Alsof ik hem een geschenk aanreik, zo vriendelijk kijkt hij me aan. Dit is hij duidelijk niet gewend. Uit het niets begint hij stroomafwaarts te lopen. Terwijl er een paar keer een “oelala” klinkt, maakt de man meters.  Hij loopt zeker 50 meter stroomafwaarts vooraleer hij de vis enigszins onder controle krijgt. Ik heb enkel naast hem gestaan en al schouder-kloppend paraat gestaan met mijn landingsnet. Apetrots is hij met de vangst. Hij scandeert mijn naam wel vijf keer hardop.

 

Robert 7

Robert hield een voorbijganger aan om de foto te maken met zijn trofee en ik moest erbij; dat wilde hij heel graag.

 

“Leon, Leon, Nondedju, nondedju” roept mijn nieuwe vriend terwijl hij met de handen in de lucht, in processie, achter me aan loopt richting de onthaakmat.  Hij is er getuige van hoe voorzichtig ik met de vissen omga. Hij begrijpt dat ik een echte liefhebber ben en dat ik de vissen met respect behandel. Zachtjes geef ik de vis de vrijheid terug.  Het is een warme dag. Voor Robert zo warm dat hij zijn vest en even later ook zijn hemd uittrekt.  Grappig detail hierbij is dat hij aan mij vroeg  of ik zijn hemd even aan wil trekken en dat hij daar dan weer een foto van maakt. …Even zoek ik de candid camera… Ik leg hem uit dat hij de volgende vis ook mag drillen, maar dan wil ik wel dat hij blijft staan. Dan beleef je de dril veel intenser. Omdat ik zwaar vis, kun je ook hard drillen, leg ik hem uit. En zo is het ook. Vijf minuten later staat Robert, inmiddels in zijn sneeuwwitte  onderhemd, een zware barbeel te drillen.

 

Robert 8

Bij de volgende dril bleef hij op de plek staan. Genieten met een grote G.

 

Terwijl hij de vis drilt, kreunt hij er zelfs zachtjes bij... geweldig wat een plezier ik deze man doe om deze vissen te laten vangen. Daar kan ik ongelooflijk van genieten. Hij heeft dit in zijn hele leven nog nooit zo meegemaakt. Hij wil alles weten over  de montage waarmee ik vis.  Hij staat met de ogen te knipperen als ik hem laat zien hoe ik met ‘jambon’ vis.  Als ik hem ook nog twee powergumsma onderlijnen mee geef, is de man de koning te rijk. Omdat ik het erg naar mijn zin heb met Robert , maak ik hem een paar onderlijnen, ik laat hem zien hoe ik dat doe en geef ik hem een aan het einde nog een paar Korum screws mee naar huis.

 

Robert 9

Op enig moment deden de barbelen het heel goed. Elke inworp kregen we beet, met als gevolg een dubbele vangst.

 

Dan wordt de dag nog mooier. Jos Raaijmakers komt ook vissen. Ik nodig hem uit om vanuit mijn hengelsteun te komen vissen, maar hij kiest ervoor om een meter of 10 stroomafwaarts van me te gaan staan. Het weerzien voelt direct top. Ik ken Jos nu al enkele jaren en heb erg veel respect voor deze visser. Zijn manier van vissen, zijn volharding en zijn kennis van de vissen en het water zijn van een zeldzaam niveau. Een topper!

 

Robert 10

Jos in zijn karakteristieke pose… met een barbeel natuurlijk.

 

Terwijl we heerlijk aan het keuvelen zijn, sta ik inmiddels weer met een stok in de handen te vissen. Dat vist voor mij toch het prettigste. Als ik midden in een conversatie met Jos aansla, grist de, zich inmiddels 100% thuis voelende, Waal Robert de hengel uit mijn handen.  Ik laat de man zijn gang gaan en geniet van het aanzicht. Niet veel later staan we beiden een barbeel te drillen. Ook Jos vangt zijn vissen. Dan biedt Robert me aan om mij te leren hoe je op forel moet vissen met een elrits. Of ik wel weet dat die elritsen eenvoudigweg voor mijn voeten te vangen zijn. Ik speel het spel mee en doe net of ik van toeten noch blazen weet. Niet veel later komt Robert, gewapend met zijn visspullen naast me staan en laat even zien hoe je elritsen moet vangen. binnen tien minuten vangt hij vijf elritsen die alle vijf verdwijnen in de ‘Gamelle’. Gekoeld en wel.

 

Robert 11

De in Nederland beschermde elrits wordt in de Ardennen veel gebruikt als aas voor de visserij op forel.

 

Niet veel later sta ik met een spinhengel in mijn handen in het mokkabruine water op forel te vissen. Een kansloze missie denk k zelf, maar uit beleefdheid probeer ik het een paar worpen.  Terwijl Jos al zijn derde vis van de dag haakt, pak ik tevreden in. We keuvelen nog kort even na en nemen afscheid met de afspraak dat we dit jaar samen aan de Grensmaas gaan vissen. Die afspraak staat. Wat is vissen toch een heerlijke bezigheid. Ik heb genoten tot in het uiterste van mijn tenen. 
Tot de volgende keer.

 

Robert 12

De Victory Adept medium, een beest van een hengel.


Reactie plaatsen

 

Uw reactie is meer dan welkom en zal bij goedkeuring door de redactie geplaatst worden.

 

Reacties (4)

 

Leon Haenen

Zo zie ik het ook Walter. mekaar het licht in de ogen gunnen. plek zat voor iedereen.

Wal

Als iedereen dit niveau van met elkaar omgaan zou hanteren komen we een heel eind, dan zijn de vangsten erbij een toetje, het doet me goed hoe deze twee klasbakken met respekt voor elkaars kwaliteiten op hetzelfde stukje water zitten en een mooie vangst gunnen, prachtig maat, dit raakt me!

Leon Haenen

dank je wel Jos. tot snel kerel.

Jos Raaijmakers

Heel mooi en lief geschreven Leon ! "CHAPEAU" We zien ons snel weer !